orbifico
orbĭfĭco, āre, v. a. [orbus-facio],
- to bereave, make childless: orbificor liberorum leto, Att. ap. Non. 179, 26 (Trag. Rel. p. 161 Rib.).
orbifico, āre (orbus u. facio), kinderlos machen, Acc. tr. 421.
orbĭfĭcō, āre (orbus, facio), tr., priver qqn de ses enfants : Acc. Tr. 421.