orca
orca, a large-bellied vessel, butt, tun
orca, ae, f. [cf. ὕρχη],
- a kind of whale, an orc, Plin. 9, 6, 5, § 12.—
- II Transf.
- A A large-bellied vessel, a butt, tun (cf.: seria, dolium): orca genus marinae beluae maximum dicitur: ad cujus similitudinem vasa quoque ficaria orcae dicunter: sunt enim teretes, atque uniformi specie, Fest. p. 180 Müll.: orcae in Hispaniā fervore musti ruptae, Varr. R. R. 1, 13, 6; Col. 12, 15, 2: Byzantia orca (which had contained pickled tunny-fish), Hor. S. 2, 4, 66; cf. Pers. 3, 76.—
- B A tunnel used for throwing dice, a dice-box: angusta, Pers. 3, 50: interim dum contemplor orcam, taxillos perdidi, Pompon. ap. Prisc. p. 615 P. (Com. Rel. p. 214 Rib.).
1. orca, ae, f. (v. ὄρυγα), eine Art Walfische, viell. der Butzkopf, Nordkaper (Delphinus Orca, L.), Plin. 9, 12; vgl. Paul. ex Fest. 180, 10.
2. ōrca, ae, f. (verwandt mit urceus), I) ein Gefäß mit weitem Bauche, die Tonne, zu Most, Varro r. r. 1, 13, 6: bes. zu Feigen, Colum. 12, 15, 2. Plin. 15, 82. Paul. ex Fest. 180, 10: zu eingesalzenen Fischen, Pers. 3, 76: Byzantia (mit byzantinischen Thunfischen), Hor. sat. 2, 4, 66: als Maß, Vopisc. Aurel. 50, 4. Cassiod. var. 3, 7, 1. – II) der Trichter im Brettspiele, durch den die Würfel geworfen werden, Pompon. com. 190. Pers. 3, 50 (vgl. pyrgus).
~us,orc
nomina vasorum: ‥ ~a,orc
ab urgeo ‥ hec ~a, -e, i. vas habens strictum collum
ydrias, catinas, ~as [gl.: ], urceospois de speicer, poz
urceus, urceolus, est urna, vel amphora, testa, / obba vel oenophorum, simul orca, fidelia vasa
~a, A.a tankard ‥ ~am, vas olearium
sol. pro iiij dd. ciphorum et ij dd.scalez ad iiij d cum v orchis, xj d., ij s. xj d.
orca, (14) æ, f. , ¶ 1 sorte de cétacé : Plin. 9, 12 ¶ 2 jarre, tonne : Varro R. 1, 13, 6 ; Hor. S. 2, 4, 66 ; P. Fest. 180 ¶ 3 cornet à dés : Pompon. Com. 190 ; Pers. 3, 50.
Umbrosa, apud Papiam et in Glossario Sangerman. MS. n. 501. Videtur omnino Legendum
Opaca.
.... Angusto collo non fallier Orcæ .
, apud Columellam lib. 12. cap. 15. Gregorius Tur. lib. 4. Hist. cap. 38 :Orcæ bene picatæ
Vigilii Archidiaconi homines 70. vasa, quæ vulgoSenator lib. 3. Epist. 7 :Orcas vocant, olei liquaminis furati sunt.
SexagintaActa S. Sabiniani Mart. n. 7 :Orcas olei ad implenda luminaria.
Et præcepit exhibere 40. Orcas olei, et mitti super flammam ignis.Hanc præterea vocem usurpant Festus, Plinius lib. 15. Dolabella et alii Agrimensores pag. 253. 258. 260. 274. 304. Acta Proconsularia sub Munatio Felice, Vopiscus in Aureliano, Collatio Carthag. Severus Episc. Minoricensis de Mirac. S. Steph. Gregorius Mag. lib. 1. Epist. 53. Acta Martyrii SS. Maximiani et Isaacii, etc.
orca, apud Gromaticos, unde
Orculares termini, quibus
Orculæerant vice finium.
ōrca ae, f
- ARC-, a large-bellied vessel, butt, tun: Byzantia, H.
ORCA
ORCA[SITELLA]
Orca
(ὄρχη and ὕρχα). A vessel of earthenware shaped like an amphora (q. v.), but somewhat smaller, used for holding pickles, oil, wine, or figs. It was also employed by children in playing a game of skill (τρόπα; Anglicé, “cherry-pit,” “pitchin-the-hole”), in which the player tried to pitch nuts or cherry-pits into the narrow opening from a distance. See Persius, iii. 50, with Gildersleeve's note, and Shakspeare, Twelfth Night, iii. 4.