ratiocination
ratiocination
subs.
P. συλλογισμός, ὁ.
subs.
P. συλλογισμός, ὁ.
RATIOCINATION
ratio; ratiocinandi vis; ratiocinatio. Vid. REASON REASONING.
ratio; ratiocinandi vis; ratiocinatio. Vid. REASON REASONING.
ratiocination: rătiōcĭnātio: v. REASONING .
/* ratiocinative } rationator } */
rătiōcĭnātīvus: Cic. Inv. 1, 13, 17 (ex eo quod scriptum est, aliud, quod non scriptum est inveniri, ratiocinativum genus ... nominamus). Join: ratiocinativa atque collectiva [quaestio], Quint. 7, 1, 60.
/* ratiocinative } rationator } */
rătiōcĭnātīvus: Cic. Inv. 1, 13, 17 (ex eo quod scriptum est, aliud, quod non scriptum est inveniri, ratiocinativum genus ... nominamus). Join: ratiocinativa atque collectiva [quaestio], Quint. 7, 1, 60.