reproachful
reproachful
adj.
Abusive: V. κᾰκόστομος.
Angry, embittered: P. and V. πικρός.
adj.
Abusive: V. κᾰκόστομος.
Angry, embittered: P. and V. πικρός.
REPROACHFUL
contumeliosus: maledicus. SYN. in REVILING.
contumeliosus: maledicus. SYN. in REVILING.
reproachful:
1. objurgātōrius (reproving); a r. letter, epistola o., Cic. Att, 13, 6.
2. castīgātōrius (very rare): consolation that is not r., solatium non c., Plin. Ep. 5, 16, ad fin.
3. exprobrātrix (no masc.): an undue and r. remembrance, nimia et e. memoria, Sen. Ben. 7, 22, 2. (N.B ]Crīmĭnōsus is rather slanderous, insulting; it may, however, sometimes expr. reproach; as, orationes in patres c, Liv. 8, 12, ad fin.) Phr.: a r. look, perh. *vultus objurgatione plenus: to scan with r. glances, perh. pererrare luminibus tacitis, Virg. Aen. 4, 364 (v. comm. ad loc.).
1. objurgātōrius (reproving); a r. letter, epistola o., Cic. Att, 13, 6.
2. castīgātōrius (very rare): consolation that is not r., solatium non c., Plin. Ep. 5, 16, ad fin.
3. exprobrātrix (no masc.): an undue and r. remembrance, nimia et e. memoria, Sen. Ben. 7, 22, 2. (N.B ]Crīmĭnōsus is rather slanderous, insulting; it may, however, sometimes expr. reproach; as, orationes in patres c, Liv. 8, 12, ad fin.) Phr.: a r. look, perh. *vultus objurgatione plenus: to scan with r. glances, perh. pererrare luminibus tacitis, Virg. Aen. 4, 364 (v. comm. ad loc.).