revocare

revocare [CL] 1 to call upon to return, summon back (also w. abstr. subj.); b (from exile); c (w. abstr. obj.). primo recessu ejus a Spiritu Dei imbutus, cito conversus ~ans eum dixit ‥ V. Cuthb. II 8; ~avit Mellitum ac Justum, eosque ad suas ecclesias libere instituendas redire precepit Bede HE II 6 p. 93; Orphei carminibus ad superos ~atur Alb. Lond. DG 8. 21; studiis ‥ confectum ‥ dulcedo patrie ~avit V. Edm. Rich C 603.  b ~ato domum Wilfrido Bede HE IV 14 p. 236; statuit ‥ pacem firmare et exules ~are Ord. Vit. III 6 p. 93; si Dominus ipsum ab hoc exilio ‥ ~averit Gir. TH II 19.  c cythara nequit gaudia revocare J. Howd. Cant. 197. 2 to revoke the appointment of (person) to office. 1300 dantes eisdem potestatem substituendi loco suo alios procuratores ‥ et eosdem ~andi Lit. Cant. I 3; 1302 Johannem ‥ constituimus locum nostrum tenentem et senescallum ‥ . per constitucionem ‥ hujusmodi senescallos vel alios officiales ‥ non intendimus in aliquo ~ari, nisi prout ‥ Johannes ‥ duxerit ordinandum RGasc III 410a; 1339 dans ‥ procuratori ‥ potestatem ‥ alium procuratorem loco suo substituendi, et substitutum ‥ ~andi ac procuratoris officium reassumendi FormA 348. 3 to bring (a thing) back to its original position. cum ‥ deficientem capillum a cervice ~aret ad frontem P. Blois Ep. 59. 176B. 4 to induce or cause (someone) to refrain (from an action); b (w. ab & abl.); c (refl.). d to check, restrain (impulse). plura ‥ de viro volentem dicere ~at ‥ Osbernus W. Malm. GR II 149.  b multos ab errore ~ans Bede HE V 11 p. 303; Dominus ‥ Dunstanum ab amore mulierum ‥ miseratus retraxit, qui ‥ Johannem ‥ evangelistam specialiter sibi dilectum a thalamis nuptiarum ~avit B. V. Dunst. 8; nullus fere timor avidas mentes ab incepto ~at W. Malm. GR II 170; s1213 ab inceptis regem ~ans archiepiscopus Wend. II 83.  c a dilecta re virtus est se revocare (Garl. Vers. Proverb. 30) Medium Ævum III 10.  d quotiescumque ‥ dictum episcopi aliquis ei presentasset, ~abat impetum, remolliebat animum W. Malm. GP IV 146. 5 to take back, annul, cancel, revoke; b (w. in irritum). de anima ‥ sententiam prolatam non ~abitis W. Malm. GR II 204; mandamus ‥ quatinus sententiam predictam ‥ ~etis Leg. Ant. Lond. 106; 1306 quas concessionem et deafforestacionem ex certis causis ~amus et eciam adnullamus (St. Realm) SelPlForest cv; 1322 ~atis ‥ quibuscumque statutis prius editis StatOx 126; presentacionem rectoris ‥ ~avit Cart. Chester 512 p. 294; rex Anglie ‥ impetuosum eorum consensum penitus ~avit Trokelowe 145; absque animo ‥ nostrum testamentum ~andi aut infirmandi Test. Hen. V 98.  b factum ‥ in irritum ~are voluit Neckam NR II 123; quicquid egerit ‥ non teneret de jure, sed ‥ per successorem suum ‥ in irritum esset ~andum Ockham Dial. 887. 6 to retract, withdraw (error or erroneous statement). petit quod ‥ auditores errorem ‥ ~ent et emendent State Tri. Ed. I 4; non pure ‥ ~at errorem ‥ sed ‥ dicit errorem contrarium veritati Ockham Pol. III 69; doctores ‥ non tenentur opiniones suas ‥ ~are Id. Dial. 455; decet ‥ regem ‥ errorem suum racionabiliter cognoscere et sapienter †renotare [Bacon V 48: ~are] Quadr. Reg. Spec. 34. 7 (w. ad or in & acc.) to cause or induce (person) to return (to some activity or frame of mind), recall (to). quos revocare quidem studeat tua sancta voluntas / ad pacis donum Alcuin Carm. 45. 65; cum magnitudine calamitatis aliquos ad gratiam sui ~asset W. Malm. GR I 41; uxorem, quam cubili aliquandiu submovisset, in proximo ad usum noctis ~aturum Id. GP II 75 p. 164; quot lacrimis Deum in gratiam ~averint, nullus umquam profiteor evolveret Ib. IV 369; consiliorum efficatia ‥ erroneos ~abat ad lineam Ib. V 411; s1213 congregavit exercitum ut rebelles ad consuetum obsequium †revecaret [l. ~aret] Wend. II 83. 8 to cause to return; b (w. dat. or in & acc.); c (person); d (to a state of excommunication). nec valuit ‥ / ‥ libertatem gladiis revocare paternam Alcuin SS Ebor 45; pro dampno anime, cujus salutem ~are laborent W. Malm. GR IV 333; sanctorum prodigiis ‥ ~aretur sanitas Id. GP II 75; hic [Egbertus] privilegia et jura ecclesiarum, que pater attenuerat, cum multa devotione ~avit Silgrave 25.  b prisca voce reversa / mandibulae compago suos revocatur in usus Wulf. Swith. II 882; antiquarum moderationem legum ~avit in solidum W. Malm. GR V 393; expellitur calor, sine quo membrum non potest in statum pristinum ~ari N. Lynn Kal. 209; constituciones ‥ pristino studio ~ande (Lyndw.) EHR XI 458.  c ipsos etiam fortunae casibus oppressos ad superos ~ando [gl.: i. invitando] Aldh. VirgP 34.  d episcopos ‥ si ‥ coronationi favoris sui ministerium prebuerunt, in sententiam anathematis ~amus (Lit. Papae) Diceto YH 341. 9 to recall, bring back to the mind: a (w. personal subj.); b (w. circumstance as subj.). a in mentem revocans dona Dei populo Alcuin Carm. 69. 90; c1214 promissionem anni preteriti et convencionem vos ad animum ~are velle ‥ suplicarunt Gir. Ep. 8 p. 266.  b visio brachii ‥ dormitantem revocavit memoriam W. Malm. GP V 270; propter memorie refricationem que ad mentem facinus ~are solet Gir. TH II 24. 10 (leg.) to vouch: a (w. acc. of person) to appeal to. b (w. acc. and ad & acc.) to vouch or appeal to as (overlord or feoffor). c (warant’ or ad warantiam) to summon (person) to court as guarantor, to meet a claim for land or a criminal charge by appealing to someone else. d (w. acc. & inf.) to vouch, avow that. a ~ant regem pro geldo (Hants) DB I 43rb.  b hi omnes ‥ ~ant episcopum Baiocensem ad protectorem et liberatorem vel datorem DB I 1ra; ~avit eum ad tutorem, set ipse sibi defuit DB II 103; tenet ‥ homo Ralfridi ad feudum W. de S. et ~at regem ad tutorem DB II 221b.  c c1100 si quis cum falso denario inventus fuerit, si warant' inde ~averit, ad eum ducatur GAS 523; abbas de W. abbatem nostrum ad warantiam ~avit Meaux II 304.  d de hoc manerio ~at abbas W. regem sibi concessisse DB I 135rb. 11 to claim back (land), recover. Godricus eam ~at ad feudum comitis Radulfi ‥ dicens quod ipse eam tenuerit duobus annis antequam forisfaceret DB II 110b; hanc terram ~at Wido quod fuit liberata suo avunculo ‥ et comiti ‥ et homines W. de Warren' eos desais' DB II 161b; veteribus cartis conquisitis, quarum testimonio predia ~aret ad locum, que quidam ex magnatibus ‥ occuparent ad jus suum W. Malm. GP II 73; possessiones ‥ illicite alienatas ‥ ~are Reg. Malm. I 368; mandamus quatinus [bona] ‥ alienata ‥ illicite ‥ ad jus et proprietatem ejusdem [monasterii] ‥ ~etis Ib. II 7; 1242 quod ‥ possit ad terram predictam ~are particulas que de eadem disperse sunt RGasc I 144b; villam de W. quam debuit in jus ecclesie antiquum, defuncto milite qui eam injuste tenuerat, ~are Chr. Rams. liii.