revoco
revoco, to call again, call back, recall
- To call back, recall (class. and freq., esp. in the trop. sense).
- A Lit.
- 1 In gen.: quotiens foras ire volo, me retines, revocas, Plaut. Men. 1, 2, 5 (114); cf. Suet. Claud. 15 fin.: de meo cursu rei publicae sum voce revocatus, Cic. Fam. 10, 1, 1: aliquem ex itinere, id. Div. 2, 8, 20; Suet. Aug. 98; id. Tib. 21: revocatus de exsilio Camillus, Liv. 5, 46: revocatum ex provinciā, Suet. Claud. 1: Caesar in Italiam revocabatur, Caes. B. C. 2, 18 fin.: spes Campanae defectionis Samnites rursus ad Caudium revocavit, Liv. 9, 27: quid me intro revocas? Plaut. Rud. 5, 2, 12 (1299).— Absol.: heus abiit: quin revocas? Plaut. Ps. 1, 3, 12 (241); id. Ep. 2, 2, 17 (197); id. Truc. 1, 2, 19 (113): exclusit; revocat; redeam? Ter. Eun. 49; Hor. S. 2, 3, 264; Ter. Ad. 320; Liv. 30, 20: abeo; et revocas nono post mense, Hor. S. 1, 6, 61; Ov. M. 1, 503.—
- b Transf., of things, to draw or fetch back, to withdraw, turn back, etc.: lumina revocata, Ov. M. 7, 789: oculos meos, id. H. 16, 232: cupidas manus, id. A. A. 1, 452: pedem ab alto, Verg. A. 9, 125; cf. gradum, id. ib. 6, 128: deficientem capillum a vertice, to stroke back, Suet. Caes. 45: habenas, Sil. 16, 344: manus post terga, to bind, Sen. Thyest. 685: proscissam terram in liram, to bring back, restore, Col. 2, 10, 5; cf.: in vitibus revocantur ea, quae, etc., are pruned, Cic. de Or. 2, 21, 88; v. infra, B. 1. — Poet.: gelidos artus in vivum calorem, Ov. M. 4, 248.—
- 2 In partic.
- a Milit. t. t.
- α To call back, recall; to call off, withdraw soldiers from a march or from any enterprise: his rebus cognitis Caesar legiones equitatumque revocari atque itinere desistere jubet, Caes. B. G. 5, 11: insequentes nostros, ne longius prosequerentur, Sulla revocavit, id. B. C. 3, 51; Liv. 25, 14: quae receptui canunt, ut eos etiam revocent, Cic. Rep. 1, 2, 3: tardius revocati proelio excesserant, Sall. C. 9, 4; cf. Verg. A. 5, 167: equites, Caes. B. C. 1, 80: reliquas copias, id. B. G. 7, 35: naves omnes, id. B. C. 3, 14: hos certo signo, id. ib. 1, 27 fin.; 1, 28: milites ab opere, id. B. G. 2, 20: legiones ab opere, id. B. C. 1, 82: aestus crescens revocaverat fatigatos, Amm.24, 4, 17.—
- β To recall to duty soldiers from a furlough: milites, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 89: veteranos, Tac. H. 2, 82: inter ceteros conveteranos suos revocatus, Inscr. Orell. 3580.—
- γ In gen., to call back, recall: (Neptunus Tritona) jubet fluctus et flumina signo Jam revocare dato, Ov. M. 1, 335.—
- b A theatrical t. t., to call for the repetition of a speech, a vocal performance, etc., to call back a player; to encore: Livius (Andronicus), cum saepius revocatus vocem obtudisset, etc., Liv. 7, 2: Diphilus tragoedus revocatus aliquoties a populo, Val. Max. 6, 2, 9: quoties ego hunc (sc. Archiam) vidi magnum numerum versuum dicere ex tempore! quoties revocatum eandem rem dicere commutatis verbis atque sententiis, Cic. Arch. 8, 18: revocatus praeco, iterum pronunciavit eadem, Liv. 33, 32.—Also with an inanim. object: cum Orestem fabulam doceret Euripides, primos tres versus revocasse dicitur Socrates, to have encored, Cic. Tusc. 4, 29, 63. —Absol.: revocasse et repeti coëgisse, Plin. Ep. 3, 5, 12.—Impers. pass.: nominatim sum appellatus in Bruto Tullius qui libertatem civibus stabiliverat. Milies revocatum est, Cic. Sest. 58, 123.—
- c To recall from death, bring back to life: quā servetis revocatum a morte Dareta, Verg. A. 5, 476; cf.: Paeoniis revocatum herbis et amore Dianae, id. ib. 7, 769: dysentericos a morte revocari, Plin. 23, 6, 60, § 113.—
- B Trop.
- 1 In gen., to call back, recall, resume; to withdraw, retire; to regain, recover; to draw back, draw off or away; to withhold, restrain, etc.: facilius sicut in vitibus revocantur ea, quae sese nimium profuderunt, are checked, pruned, Cic. de Or. 2, 21, 88: et vires et corpus amisi: sed si morbum depulero, facile illa revocabo, will regain, recover, id. Fam. 7, 26, 2: quae (studia) remissa temporibus, longo intervallo intermissa revocavi, id. Tusc. 1, 1, 1; cf.: quod, utcunque praetermissum, revocari non posset, Liv. 44, 40: praetermissa, Plin. 18, 6, 8, § 44: quae (philosophia) nunc prope dimissa revocatur, Cic. Ac. 2 (Luc.), 4, 11: veteres artes, Hor. C. 4, 15, 12: priscos mores, Liv. 39, 41: antiquam duramque militiam, Tac. A. 1, 20 fin.: quaedam exoleta, Suet. Claud. 22: omissa, id. Vesp. 16; id. Dom. 4 et saep.: nonnumquam animum incitatum revoco ipse et reflecto, Cic. Sull. 16, 46; cf. id. Att. 13, 1: vinolenti dubitant, haesitant, revocant se interdum, recover themselves, bethink themselves, id. Ac. 2 (Luc.), 17, 52: ut quaedam contra naturam depravata restituerentur et corrigerentur ab naturā, cum se ipsa revocasset aut arte atque medicinā, had recovered herself, id. Div. 2, 46, 96: revocare se non poterat familiaritate implicatus, could not withdraw, id. Pis. 29, 70: primae revocabo exordia pugnae, Verg. A. 7, 40; cf. Sen. Ben. 7, 25, 2 al.: revocari in memoriam somnii, Just. 1, 5, 3; 7, 1, 8.— Poet., with inf.: nec tamen illa suae revocatur parcere famae, nor can she be induced, persuaded, etc., Prop. 1, 16, 11: memoriam ad referendam gratiam admonitione revocare, to bring, induce, Sen. Ben. 5, 25, 6: scalam nobis in memoriam revocare, Aug. Civ. Dei, 16, 38, 2; id. Serm. 280, 1: in memoriam rursus revocatus, Petr. 10: revocat tua forma parentem (with recordor), Sil. 16, 193: magni est ingenii revocare mentem a sensibus, Cic. Tusc. 1, 16, 38; cf.: eos ab illā consuetudine, id. Rep. 2, 13, 25: quos (homines) spes praedandi studiumque bellandi ab agriculturā et cottidiano labore revocabat, Caes. B. G. 3, 17: aliquam a cupiditate, Cic. Clu. 5, 12: aliquem a turpissimo consilio, id. Att. 3, 15, 4: aliquem a tanto scelere, id. Cat. 3, 5, 10; cf. id. ib. 1, 9, 22: animum ab irā, Ov. Tr. 2, 557: jam lapsos ab errore, Quint. 2, 6, 2: perterritos animos a metu, id. 2, 16, 8 et saep.: ab errore ad rectiorem viam, Lact. 1, 1, 21: cum ex saevis et perditis rebus ad meliorem statum fortuna revocatur, Cic. ap. Amm.15, 5, 23: disceptationem ab rege ad Romanos revocabant, Liv. 41, 20: rebus institutis ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros, Cic. Rep. 2, 14, 27: ad quam eos quasi formulam dicendi revocent, id. Opt. Gen. 5, 15: ad quae me exempla revocas, id. Verr. 2, 3, 90, § 210; Quint. 10, 7, 32: rem paene ad manus, Cic. Clu. 49, 136: me ad pristina studia revocavi, id. Brut. 3, 11: me ad meum munus pensumque revocabo, id. de Or. 3, 30, 119: se ad industriam, id. Brut. 94, 323: se rursus ad moestitiam, id. Tusc. 3, 27, 64: se ad se, id. Ac. 2 (Luc.), 16, 51: vilicum ad rationem, compel to an account, Cato R. R. 2, 2: libertinos ingratos revocavit in servitutem, Suet. Claud. 25: fortunae possessionesque omnium in dubium incertumque revocabuntur, Cic. Caecin. 27, 76: ad spem consulatūs in partem revocandam aspirare non auderet, to bring over to his side, Liv. 4, 35: quod temporis hortorum aut villarum curae seponitur, in animum revocabo, will transfer to my mind, Tac. A. 14, 54: abi, Quo blandae juvenum te revocant preces (= a me ad se vocant, Orell.), Hor. C. 4, 1, 7.—
- 2 In partic.
- a Pregn.: ad aliquid, to apply, reduce, refer a thing to something as a standard (syn. referre) (Ciceron.): impuri cujusdam et ambitiosi et omnia ad suam potentiam revocantis esse sententiam, Cic. Lael. 16, 59: misericordiā movetur, si is, qui audit, adduci potest, ut illa, quae de altero deplorentur, ad suas res revocet, id. de Or. 2, 52, 211: omnia ad artem et ad praecepta, id. ib. 2, 11, 44: omnia ad scientiam, id. Fin. 2, 13, 43: illa de urbis situ ad rationem, id. Rep. 2, 11, 22: rationem ad veritatem, id. Off. 3, 21, 84: rem ad illam rationem conjecturamque, id. Dom. 6, 15.—
- b To recall, revoke, retract, cancel (not so till after the Aug. per.): si facta mihi revocare liceret. Ov. M. 9, 617: promissum suum, Sen. Ben. 4, 39, 2: sententiam suam, Dig. 48, 18, 1 fin.: libertatem (shortly after: in servitutem retrahi), Tac. A. 13, 26: litteras, Suet. Vesp. 8: legatum ad quingenta, id. Galb. 5.—
- c As law t. t.: domum, domum suam revocare, to appeal to a judge of one’s own country or city: (legatis) revocandi domum suam jus datur, Dig. 5, 1, 2, §§ 3, 4, and 5.—
- II To ask back again, to invite in return: mutuo vocare, Non. (rare): domum suam istum non fere quisquam vocabat. Nec mirum; qui neque in urbe viveret neque revocaturus esset, Cic. Rosc. Am. 18, 52; Varr. ap. Non. 167, 14: cum vulpem revocasset, Phaedr. 1, 25, 7; Lact. 6, 12, 3.—Hence, transf.: tribuni plebis quoniam adhuc praesens certamen contentionemque fugerunt: nunc in meam contionem prodeant, et, quo provocati ad me venire noluerunt, revocati saltem revertantur, i. e. now that they are invited to come back, Cic. Agr. 3, 1, 1.—
- III To call again, summon anew (rare): itaque hominem populus revocat, et retrahatur necesse est, i. e. to answer a renewed accusation, Cic. Q. Fr. 2, 4 (6), 6: tribuni de integro agere coeperunt revocaturosque se easdem tribus renuntiarunt, Liv. 45, 36 fin.; cf. id. 40, 46: refectum est convivium et rursus Quartilla ad bibendum revocavit, challenged us again, Petr. 23: convivam in diem posterum, Suet. Claud. 32.
I rappeler, faire revenir : ¶ 1 heus abit ; quin revocas ? Pl. Ps. 241, hé ! il sʼen va ; tu ne le rappelles pas ? cf. Ter. Eun. 49 ; aliquem ex itinere Cic. Div. 2, 20, faire rebrousser chemin à qqn, cf. Cic. Off. 3, 121 ; de meo cursu revocatus Cic. Fam. 10, 1, 1, rappelé au cours de ma route ; revocatus de exsilio Liv. 5, 46, rappelé dʼexil ; in Italiam revocari Cæs. C. 2, 18, 7, être rappelé en Italie ¶ 2 [milit.] rappeler, faire rétrograder, faire replier : Cæs. C. 1, 80, 4 ; 3, 51, 3 ; G. 5, 11, 1 ; Cic. Rep. 1, 3 ; ab opere milites Cæs. G. 2, 20, rappeler, retirer les soldats du travail des fortifications, cf. Cæs. C. 1, 82 [mais milites revocare Cic. Verr. 2, 5, 80, rappeler les soldats de congé, et veteranos Tac. H. 2, 82, rappeler les vétérans au service] ¶ 3 [fig.] ramener : pedem ab alto Virg. En. 9, 125, revenir de la haute mer ; gradum Virg. En. 6, 128, rétrograder ; deficientem capillum Suet. Cæs. 45, ramener sur le front des cheveux clairsemés || ea, quæ nimium profuderunt Cic. de Or. 2, 88, ramener les rameaux qui se sont développés trop librement ¶ 4 rappeler un acteur sur la scène : Liv. 7, 2, 9, cf. Cic. Arch. 18 ; Plin. Min. Ep. 3, 5, 12 || [en part.] demander la reprise dʼune tirade : primos tres versus revocasse dicitur Socrates Cic. Tusc. 4, 63, Socrate, dit-on, demanda la reprise des trois premiers vers [de la trag. dʼOreste], cf. Cic. Sest. 23 ¶ 5 [poét.] rappeler de la mort, ramener à la vie : Virg. En. 5, 476 ; 7, 769 ; Plin. 23, 113 ¶ 6 [fig.] a) ramener, rétablir, faire revivre : studia intermissa Cic. Tusc. 1, 1, reprendre des études interrompues, cf. Cic. Ac. 2, 11 ; priscos mores Liv. 39, 41, 4, ramener les anciennes mœurs ; vires Cic. Fam. 7, 26, 2, recouvrer les forces ; natura se ipsa revocavit Cic. Div. 2, 96, la nature sʼest remise en état dʼelle-même ; b) ramener, retenir : animum incitatum ad... revoco Cic. Sulla 46, je retiens lʼélan de mon âme qui voudrait...; me ipse revoco Cic. Att. 13, 1, 2, je me retiens moi-même ; vinolenti revocant se interdum Cic. Ac. 2, 52, les gens ivres se ressaisissent parfois ; c) ramener en arrière, retirer, dégager : revocare se non poterat familiaritate implicatus Cic. Pis. 70, il ne pouvait se retirer, lié quʼil était par lʼintimité ; aliquem a consuetudine Cic. Rep. 2, 25, détourner qqn dʼune habitude, cf. Cic. Clu. 12 ; Cat. 3, 10 ; Att. 3, 15, 4 ; Cæs. G. 3, 17, 5 ; d) détourner de et ramener à : aliquem a scelere ad humanitatem Cic. Verr. 2, 5, 109, ramener qqn dʼintentions criminelles à des sentiments dʼhumanité ; animos ad mansuetudinem Cic. Rep. 2, 27, ramener les âmes à la douceur ; se ad pristina studia Cic. Br. 11, revenir à ses anciennes études, cf. Cic. Br. 323 ; de Or. 3, 119 ; Tusc. 3, 64 ; se ad se Cic. Ac. 2, 51, revenir à soi, se reprendre ; possessiones omnium in dubium incertumque revocabuntur Cic. Cæc. 76, les propriétés de tous seront ramenées à un état de doute et dʼincertitude [remises en question] ; e) ramener en arrière, reprendre, retirer, rétracter : promissum Sen. Ben. 4, 39, 2, rétracter une promesse, cf. Ov. M. 9, 617 ; Suet. Vesp. 8.
II appeler de nouveau, ¶ 1 à voter : Liv. 24, 8, 20 ; 40, 46, 3 ; 45, 36, 10 ¶ 2 inviter de nouveau : Suet. Claud. 32 ; Petr. 23, 1 ¶ 3 citer de nouveau en justice : Cic. Q. 2, 4, 6 ¶ 4 convoquer de nouveau à paraître devant une assemblée : Cic. Agr. 3, 1.
III appeler en retour, ¶ 1 appeler de son côté, inviter à son tour : Cic. Amer. 52 ¶ 2 [droit] provoquer à son tour lʼadversaire à une descente sur les lieux : Cic. Mur. 26.
IV ¶ 1 [cf. referre ] ramener à, faire rentrer dans, rapporter à : omnia ad artem Cic. de Or. 2, 44, ramener tout à une technique, cf. Cic. Fin. 2, 43 ; omnia ad suam potentiam Cic. Læl. 59, ramener tout à sa domination (nʼavoir dans tout en vue que...), cf. Cic. de Or. 2, 311 ¶ 2 faire venir à : rem ad manus Cic. Clu. 136, en venir à la violence ¶ 3 ramener à = juger dʼaprès : ad veritatem rationem Cic. Off. 3, 84, confronter la théorie avec la réalité ¶ 4 renvoyer à, adresser à : revocata res ad populum est Liv. 10, 24, 4, lʼaffaire fut renvoyée au peuple, cf. Liv. 10, 24, 3, etc.
- 1. terugroepen (ihb. uit ballingschap en de strijd) [copias; equites; legiones ab opere; a bello; ab, de exilio; alqm de legatione van de post v. legaat; ex itinere; suos proelio; (m. sup.) patriam defensum]; ➤ (ook v. niet-lev.) spes Samnites ad Caudium revocavit (Liv.);
- 2. weer, opnieuw (op)roepen [tribūs in suffragium];
- 3. een acteur, dichter e.d. terugroepen voor een toegift [Archiam; praeconem; primos tres versus om de herhaling v.d. eerste drie verzen roepen]; ➤ cum saepius revocatus vocem obtudisset; (onpers.) milliens revocatum est men vraagt ontelbare malen om een toegift;
- 4. soldaten op verlof weer oproepen [milites; veteranos];
- 5. (jur. t.t.) aandringen op een vernieuwde aanklacht tegen, opnieuw dagvaarden; ➤ hominem populus revocat;
- 6. terugvragen, op zijn beurt uitnodigen;
- 7. (poët.; postklass.) terugtrekken, terughalen, omkeren, doen terugkeren [pedem; manūs; oculos of lumina afwenden; artūs gelidos in calorem weer verwarmen; capillum a vertice naar voren strijken];
- 8. terugbrengen, terugvoeren, terughalen [periuria herhalen; praetermissa weer inhalen, goedmaken; animos ad memoriam belli weer herinneren aan; hominum mentes a permotionibus ad lenitatem; exordia pugnae in het geheugen roepen; alqm ad servitutem]; ➤ revocari in memoriam alcis rei zich iets weer herinneren; se ad ea revocat herinnert zich dingen; se ad industriam ~ weer aan de slag gaan;
- 9. (metaf.) weerhouden, afhouden, afbrengen (van: ab) [filium a crimine; animum ab ira; alqm a turpissimo consilio];
- 10. weer herstellen, hernieuwen, weer tevoorschijn halen [vires; studia longo tempore intermissa weer opnemen; animos doen opleven; priscos mores; antiquam militiam];
- 11. (poët.; postklass.) terugtrekken, intrekken, herroepen [promissum suum; facta; libertatem ontnemen];
- 12. (postklass.) terugeisen [praemia; pecunias];
- 13. in een nauwe ruimte terugtrekken, beperken [comitia in unam domum; vitem snoeien];
- 14. (metaf.) brengen tot, laten komen tot (m. ad; in m. acc.) [rem ad manus tot een handgemeen; alqd in dubium in twijfel trekken; omnia ad suam potentiam gebruiken voor; rem ad sortem het op het lot laten aankomen];
- 15. wijzen naar, richten op (m. ad) [alqm ad exempla; rem ad populum de beslissing aan het volk overlaten; rationem ad veritatem op de werkelijkheid richten; reliquas res ad lucrum verder overal naar winst streven; rem ad arbitrium suum zich de beslissing voorbehouden];
- 16. betrekken op, inrichten naar, beoordelen naar (m. ad; zelden in m. acc.) [ad suas res naar zijn eigen omstandigheden; omnia ad artem; omnia ad gloriam; alqd in crimen als schuld opvatten; consilia ad naturam].
再呌。呼囘。互相呌。反言。認錯。命復誦。廢。— mentem a sensibus 戒形像之念。— se 改口。認錯。— studia intermissa vel — se ad studia intermissa 復舊務兿。— exoleta 復陳事。— morem 復舊俗。— a scelere 警戒犯罪。— in dubium 以爲不定。— villicum ad rationem operum 召莊首交帳。— ad memoriam rei 提酲故事。— in rectum 改正。正起之。— facta 廢先事。拆。— pedem 退步。囘。— vires victu 以飲食壯力。— ad vitam vel — a morte 復使囘生。復活死人。Revocare ab inferis 復活人。Omnia avarus ad lucrum revocat 慳吝之謀皆歸利息。Revocatas ruminat herbas 返草而嚼。
Suggest a Translation
See an image
- to call again, call back, recall: Exclusit; revocat; redeam?H.: de medio cursu rei p. voce revocatus: revocatus de exsilio, L.: Caesar in Italiam revocabatur, Cs.—Of troops, to call back, recall, call off, withdraw: legiones revocari atque itinere resistere iubet, Cs.: quae receptui canunt, ut eos etiam revocent: tardius revocati proelio excesserant, S.: equites, Cs.: ab opere legiones, Cs.: consul ab revocando ad incitandos versus milites, L.; cf. fluctūs et flumina signo dato, O.—Of a player or declaimer, to call back, recall, encore: Livius saepius revocatus, L.: hunc vidi revocatum eandem rem dicere: primos trīs versūs, to encore: miliens revocatum est.—To recall to life, revive, bring back: revocatus a morte, V.: gelidos artūs in vivum calorem, O.—To summon again: hominem populus revocat, i. e. prosecute anew: si revocemur in suffragium, are called to vote again, L.—To summon in turn: unde tu me vocasti, inde ibi ego te revoco, i. e. I answer by demanding that you leave (the estate).—To ask again, invite in return: domum suam istum vocabat qui neque revocaturus esset: volpem, Ph.— To draw back, withdraw, turn back: revocata (Lumina) rursus eodem Retuleram, O.: cupidas manūs, O.: pedem ab alto, V.—Fig., to call back, recall, resume, renew, regain, recover: dies revocandae libertatis: et virīs et corpus amisi: sed, facile illa revocabo, will recover: (studia) remissa temporibus: quod, utcunque praetermissum, revocari non posset, L.: veteres artīs, H.: exordia pugnae, i. e. recall to mind, V.: ductores, revocato a sanguine Teucri, i. e. the restored race, V.—To recall, check, control: in vitibus revocantur ea, quae, etc., i. e. are pruned: vinolenti revocant se interdum, bethink themselves.—To recall, withdraw, divert, turn away: revocare se non poterat familiaritate implicatus, could not withdraw: quos spes praedandi ab agriculturā revocabat, Cs.: te a turpitudine: animum ab irā, O.: me ad pristina studia: se ad industriam.—To recall, divert, turn, bring: disceptationem ab rege ad Romanos, L.: ad quae me exempla revocas: comitiis tot civitatum unam in domum revocatis, i. e. crowded: ad spem consulatūs in partem revocandam aspirare, to bring over to themselves (of the plebs), L.—To apply, reduce, refer, subject, submit: omnia ad suam potentiam revocantis esse sententiam: revocata res ad populum est, L.: illa de urbis situ ad rationem: rem ad illam rationem.—To recall, revoke, retract, cancel, undo: libertatem, i. e. to enslave again, Ta.: si facta mihi revocare liceret, O.
-
…soli pereant arbitrentur. Quintum genus est parricidarum, sicariorum, denique omnium facinerosorum. quos ego a Catilina non revoco ; nam neque ab eo divelli possunt et pereant sane in latrocinio, quoniam sunt ita multi ut eos carcer…
Cicero, in Catilinam
-
…agenda vexillum proponendum, quod erat insigne, cum ad arma concurri oporteret ; signum tuba dandum ; ab opere revocandi milites ; qui paulo longius aggeris petendi causa processerant arcessendi ; acies instruenda ; milites cohortandi ; signum dandum .…
Julius Caesar, Gallic War
-
…enim is es, Catilina, ut te aut pudor a turpitudine aut metus a periculo aut ratio a furore revocarit. quam ob rem, ut saepe iam dixi, proficiscere ac, si mihi inimico, ut praedicas ,…
Cicero, in Catilinam
-
…nudos media plus parte lacertos. Siqua latent, meliora putat. Fugit ocior aura illa levi neque ad haec revocantis verba resistit Nympha, precor, Penei, mane Non insequor hostis nympha, mane sic agna lupum, sic…
Ovid, Metamorphoses
-
…morte adiuta aliena. Nunc age, res quoniam docui non posse creari de nihilo neque item genitas ad nil revocari, ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis, quod nequeunt oculis rerum primordia cerni, accipe praeterea quae corpora…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…haec habeo, quod in bello saepius vindicatum est in eos, qui contra imperium in hostem pugnaverant quique tardius revocati proelio excesserant, quam qui signa relinquere aut pulsi loco cedere ausi erant ; in pace vero, quod beneficiis…
Sallust, Catilina
-
…signa iacere faces. nec possum infamis dominae defendere noctes, nobilis obscenis tradita carminibus ; nec tamen illa suae revocatur parcere famae, turpior et saecli vivere luxuria. has inter gravibus cogor deflere querelis, supplicis a longis tristior…
Propertius, Elegies
-
…Argivae fama pudicitiae. quarum nulla tuos potuit convertere mores, tu quoque uti fieres nobilis historia. desine iam revocare tuis periuria verbis, Cynthia, et oblitos parce movere deos ; audax a nimium, nostro dolitura periclo ,…
Propertius, Elegies
-
…supraque profundum exstantem atque umeros innato murice tectum caeruleum Tritona vocat conchaeque sonanti inspirare iubet fluctusque et flumina signo iam revocare dato. Cava bucina sumitur illi, tortilis, in latum quae turbine crescit ab imo, bucina, quae…
Ovid, Metamorphoses
-
…igitur faciam non eam ne nunc quidem Cum arcessor ultro an potius ita me comparem Non perpeti meretricum contumelias Exclusit revocat. Redeam non, si me obsecret. Si quidem hercle possis, nihil prius neque fortius Verum si incipies…
Terence, Eunuchus