revocatorius
rĕvŏcātōrĭus, a, um, adj. [revoco],
- for calling or drawing back, revocatory (post-class.): emplastrum, Theod. Prisc. 2, 32.— Subst.: rĕvŏcātōrĭa, ae, f. (sc. epistula), a letter of recall, Cod. Just. 12, 1, 18.
revocātōrius, a, um (revocator), I) zurückrufend, subst., revocātōria, ae, f. (sc. epistula), ein Abberufungsschreiben, Cod. Iust. 12, 1, 18. – II) zurückziehend, emplastrum, Th. Prisc. 2, 32.
possunt ‥ episcopi constituciones facere juris communis declaratorias et ~ias
per mandatum apostolicum ‥ revocatus. ‥ antequam terminos Alemannie plene subintrasset ‥ eum littere ~ie comprehenderunt
vix ‥ ibidem per anni permansit dimidium, quin ‥ abbas litteras ‥ dirigeret illi ‥ ~ias, ipsumque redire ‥ ad monasterium ‥ demandaret
quandam per quam te de heresi condempnavit ‥ sentenciam promulgavit que postmodum ‥ extitit revocata. ‥ ad obstruendum ora obloquencium ‥ cupis ~iam sentenciam ‥ confirmari
litteras ‥ ~ias aut contrarias non vidimus ‥ ab homine quem tantum dilexerat regem tam subito tantam gratiam revocasse vix credere possumus
litere contra judices ineptos ~ie quod perperam actum fuerat irritantes
ut literas ad hoc ~ias obtineremus quod judicium possessorium in Anglia suspenderetur
cum literis ~iis in quibus ‥ asseruit ‥ se eas de pleno consensu capituli revocasse
littera generalis ~ia ‥ graciarum concessarum regi Francie(
quod ‥ utlagati ‥ literas haberent ~ias tocius processus
Benedictus undecimus in sua constitucione ~ia constitucionis Bonifacii super cathedram
rex concessit sibi literas ~ias premissarum
causas ~ias Deo ‥ et baronibus corone ‥ commisit. ‥ jura corone contra ‥ detentores ‥ revocavit
rĕvŏcātōrĭus, a, um (revocator), ¶ 1 destiné à rappeler : revocatoria f. , lettre de rappel : Cod. Just. 12, 1, 18 ¶ 2 révulsif : Th. Prisc. 2, 32.