γειαρότης
γειαρότης, a plougher of earth
γειᾰρότης, ου, ὁ,
- plougher of earth, AP 9.23 (Antip.), APl. 16.94 (Arch.), etc.; of oxen, Epigr.Gr. 793 (Phrygia, ii A. D.).
labrador, AP 9.23 (Antip.Thess.?),
ληινόμοι γειαρόται Νεμέης
γει·αρότης, ου (ὁ) [ᾰ] laboureur, Anth. 9, 23 ; A. Pl. 4, 94.
Étym. γῆ, ἀρόω.
γειαρότης, ὁ, Erdpflüger, Anth. Th. 47 (IX.23); Archi. 27 (Plan. 94).
γειαρότης
- a plougher of earth, Anth.