γεηρός
γεηρός, of earth, earthy
γεηρός, όν, (γέα)
- of earth, earthy, Arist. GA 743a12, etc.; γ. καὶ πετρώδη Pl. R. 612a, cf. Hp. Aër. 7; τὸ γ., opp. τὸ οὐράνιον, Them. Or. 32.359a.
1 de tierra, terroso
λόφοι
γεηρὰ καὶ πετρώδη
(τὰ μέρη) γεηρὰ λίαν
(las partes) que tienen un exceso de tierra
2 terrestre
γεηρὰ σώματα
3 terrenal
οἱ κτησάμενοι τούσδε τοὺς γεηροὺς θησαυρούς
• subst. op. οὐράνιον lo terreno Them.Or.32.359a.
γεηρός, ά, όν, terrestre, Arstt. Respir. 17 ; Plut. M. 627b, 650d, etc.
Étym. γέα.
γεηρός, erdig, Plat. Rep. X.612a ; Arist. gen.an. 2.6 ; respir. 17 u. Sp.