θάλυς

θάλυς -εια -υ [θάλλω]
1. overdadig, overvloedig, luxueus: τίθεντο ... δαῖτα θάλειαν zij zetten een overdadige maaltijd neer Il. 7.475.
2. subst. n. plur. θάλεα lekkernijen: θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ zich tegoed gedaan hebbend aan lekkers Il. 22.504.
3. f. sing. als personif. Thaleia (muze van de komedie).