θεόπυρος
θεόπυρος, kindled by the gods
θεό-πῠρος, ον, (πῦρ)
- kindled by the gods, φλόξ E. El. 732 (lyr.).
θεό·πυρος, ος, ον [ῠ] allumé par une main divine, Eur. El. 732.
Étym. θ. πῦρ.
θεόπυρος, φλόξ, von Gott entzündet, Eur. El. 732.
θεόπυρος
θεό-πῠρος, ον
πῦρ
- kindled by the gods, Eur.