θεόσδοτος
θεόσδοτος, given by the gods
θεόσ-δοτος, ον, poet. and later Prose for θεόδοτος,
- given by the gods, Hes. Op. 320; δύναμις Pi. P. 5.13; εὐδαιμονία Arist. EN 1099b12; ἀρετή Max.Tyr. 38.4.
θεόσ·δοτος, ος, ον, c. θεόδοτος, Hés. O. 318 ; Pd. P. 5, 16 ; Arstt. Nic. 1, 9, 2.
θεόσδοτος, p. = θεόδοτος, von Gott gegeben ; Hes. O. 322 ; δύναμις Pind. P. 5.13 ; frg. 171 ; εὐδαιμονία Arist. Eth. Nic. 1.9.2 ; ἀγαθόν Luc. Iov. conf. 5.
θεόσδοτος, -ον (cf. θεόδοτος)
- 1given by heaven τὰν θεόσδοτον δύναμιν P. 5.13 εἰ δέ τις ἀνθρώποισι θεόσδοτος ἀτληκηκότας προστύχῃ (ἀτλάτα κακότας Boeckh) fr. 42. 5.
θεόσδοτος
θεόσ-δοτος, ον
δίδωμι
- poet. for θεόδοτος, given by the gods, Hes., Pind.