θυμαλγής
θυμαλγής, heart-grieving
θῡμ-αλγής, ές, (ἀλγέω)
- heart-grieving, χόλος Il. 4.513; λώβη 9.387, Od. 20.285; μῦθος, ἔπος, 8.272, 16.69, Hdt. 1.129; μέρμηραι IG 14.1942.11.
- II Pass., inly grieving, [καρδία] A. Ag. 1031 (lyr.).
θυμ·αλγής, ής, ές [ῡ] :
1 act. douloureux, affligeant, Il. 4, 513, etc. ; Od. 8, 272, etc. ; Hdt. 1, 129 ; Anth. App. 349 ||
2 pass. affligé, Eschl. Ag. 1031.
Étym. θυμός, ἀλγέω.
1. bitter, grievend:
2. gegriefd:
θυμαλγής, [ῡ], ές, herzkränkend ; χόλος Il. 4.513 ; λώβη 9.387, Od. 18.347 ; ὕβρις 23.64 ; δεσμός 22.189 ; κάματος 20.285 ; ἔπος, μῦθος, 16.69, 8.272, wie Her. 1.129 ; sp.D., z.B. μέρμηραι Ep.adesp. 718 (APP 349). – Auch καρδία, Schmerz empfindend, Aesch. Ag. 1002.
θυμαλγής
[θυμός + ἄλγας.]
Paining or burdening the heart, painful, distressing, grievous Il. 4.513, Il. 9.260, 387, 565: Od. 8.272, Od. 16.69, Od. 18.347 = Od. 20.285, Od. 20.118, Od. 22.189, Od. 23.64, 183, Od. 24.326.
θυμαλγής , ες (ἄλγος): heart-grieving, distressing.
θυμαλγής
θῡμ-αλγής, ές
ἀλγέω
- Iheart-grieving, Hom., Hdt.
- IIpass. inly grieving, καρδία Aesch.