κάταξις
κάταξις, fracture
κάτ-αξις, εως, Ion. κάτ-ηξις, ιος, ἡ,
- fracture, including all forms of skull injury, Hp. VC 9, al.; breaking into large fragments, distd. from θραῦσις, Arist. Mete. 386a12, Thphr. Lass. 18.
κάταξις, εως (ἡ) action de casser, Arstt. Meteor. 4, 9 ; Th. π. κόπ. § 18 ||
➳ Ion. κάτηξις, Hpc. 790.
Étym. κατάγνυμι.
κάταξις, ἡ, das Zerbrechen, nach Arist. Meteor. 4.9 εἰς μεγάλα μέρη διαίρεσις καὶ χωρισμός, zum Unterschiede von θραῦσις, Sp.