κατάρασις
κατάρασις, cursing
κατάρ-ᾱσις, εως, ἡ,
- cursing, LXX Jd. 5.23.
κατάρασις, εως (ἡ) [τᾱᾱ] malédiction, Spt. Num. 23, 11 ; Jer. 39, 12.
Étym. καταράομαι.
κατάρασις, [τᾱρᾱ], ἡ, die Verwünschung, LXX.