κλιματίας
κλιματίας, moving sideways (earthquake)
κλῐμᾰτίας (sc. σεισμός), ὁ,
- = ἐπικλίντης, Heraclit. All. 38, Amm. Marc. 17.7; prob.l. for καυματίας, Posidon. ap. D.L. 7.154.
κλιματίας, ου [ῑᾰτ] adj. m. : κλ. σεισμός, Héraclite gramm. All. Hom. 38, tremblement de terre.
Étym. κλίμα.
κλιματίας, [κλῑ], ὁ, σεισμός, eine Art Erderschütterung. Sp.; bei Heracl. Alleg. 38 steht κληματίας, falsch.