Logeion | κλινοπετής

κλῑνο-πετής, ές,

κλινο·πετής, ής, ές [ῑ] alité, malade, Hpc. 451, 21, etc. ; Xén. Hell. 5, 4, 58 ; Plut. M. 791e.

Étym. κλίνη, th. πετ- de πίπτω.

κλινοπετής -ές [κλίνω, πίπτω] bedlegerig.

κλινοπετής, [κλῑ], ές (aufs Bett fallend), bettlägerig ; Xen. Hell. 5.4.58 ; Hippocr. u. Sp., wie Dion.Hal. 9.13.

κλινοπετής κλῑνο-πετής, ές πίπτω

Menu