κρανίον
κρανίον, the upper part of the head, the skull
- upper part of the head, skull (κεφαλῆς τὸ τριχωτὸν μέρος Arist. HA 491a31, cf. Gal. 2.739); of horses, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι Il. 8.84; of men, Pi. I. 4(3).54, E. Cyc. 683, Cratin. 71, Pl. Euthd. 299e, etc.: generally, head, Amphis 16.
- II headache, Hippiatr. 103 (v.l. κατακράνιον).
1. schedel (van mensen en dieren).
2. Kranion, Schedelplaats (in Jeruzalem):
-ου, τό
[app. fr. κρα-. See κάρη.]
The head. Of horses Il. 8.84.
- 1skull Ἀνταίου δόμους προσπαλαίσων ἦλθʼ ἀνὴρ τὰν πυροφόρον Λιβύαν, κρανίοις ὄφρα ξένων ναὸν Ποσειδάωνος ἐρέφοντα σχέθοι, υἱὸς Ἀλκμήνας I. 4.54
- 1spring ]ἀλκὰν Ἀχελωίου κρανίον τοῦτο ζάθε[ον Pae. 21.10
1
1.a
λαβὼν [Τυ]φῶ[ν]ος κ. κατάγρα[φε τ]οὺς χαρακτῆρας τούτους αἵματι κυνὸς μέλανος
toma un cráneo de Tifón
θὲς τὸ κ. χαμαὶ καὶ ἱ[στ]ὰς [ὑπὸ τ]ῷ ἀριστερῷ ποδὶ λέγε τά[δε
pon el cráneo en el suelo y colocándolo bajo tu pie izquierdo di esto
1.b
πατείτω δὲ τοῖς ποσὶ σκελετόν (ἵνα ὁ δεξιὸς ποὺς πατῇ τὸ κ. τοῦ σκελετοῦ)
que con sus patas
2
sangre de mi Cristo que se derramó en el lugar de la calavera, líbrame y ten piedad
- the upper part of the head, the skull, Il., Pind., Eur.