λιτανός
λιτανός, praying, suppliant
λῐτᾰν-ός, ή, όν, (λιτή)
- praying, suppliant, μέλη A. Supp. 809 (lyr.): as Subst. λιτανά, τά, = λιταί, ἀμφὶ λιτάνʼ ἕξομεν engage in prayer, Id. Th. 102 (Seidler for ἀμφίλιταν or ἀμφὶ λιτὰν).
λιτανός -ή -όν [see λίσσομαι] supplicant: μέλη songs Aeschl. Suppl. 809 ‖ subst. τὰ λιτανά prayers Aeschl. Sept. 102 (correct.).
λιτανός, ή, όν [ῐᾰ] suppliant, Eschl. Suppl. 809.
Étym. λιτή.
λιτανός, (λιτή), bittend, flehend, μέλη λίτανα θεοῖσιν, Aesch. Suppl. 790.
λιτανός
λῐτᾰνός, ή, όν
λιτή
- praying, suppliant, μέλη Aesch.: —as Subst., λιτανά, τά, λιταί, ἀμφὶ λιτανὰ ἔχεσθαι to be engaged in prayer, Aesch.