λιτός

λῑτός, ή, όν,

• simple, inexpensive, frugal, λιταὶ τράπεζαι Ps.-Phoc. 81; οἱ λ. χυλοί Epicur. Ep. 3p.63U.; λ. βίος Men. 633, Crates Theb. 10; τροφὴ λιτοτάτη Ath. 5.191f; λιτὴ δίαιτα Plu. QConv. 2.668f, cf. Sanit. 125d, etc.; τὸ λ. τῆς διαίτης, κατὰ τὴν δίαιταν, Epicur. Fr. 478, M.Ant. 1.3; παρέξοδος (q.v.) -οτέρη Hp. Decent. 8; λ. χλαμύδιον Men. 442; τὰ ἱμάτια λ. καὶ σώφρονα Jul. Caes. 317c; μίτρη λιτὴ στυππείου Michel 832.17 (Samos, iv B. C.); ὑποκεφάλαια δύο ἡμιτυβίου λιτά ib.l.23; [ἀσπίδας] χαλκᾶς λιτὰς δύο, opp. περίχρυσος μία, IG 2(2).1491.31 (iv B. C.); ἅλα λιτὸν ἐπέσθων frugal salt, Call. Epigr. 48; λ. ὀξίς Nicostr.Com. 9 (cj. for λοιπή) ; λ. ὕδωρ πίνων D.L. 8.13; λ. χρίματα simple or plain unguents, Call. Lav.Pall. 25; λ. ταφή Phld. Mort. 30; λ. ζωμός thin (chicken-) broth, Gal. 12.295; of medicines, ἡ διὰ κωδυῶν λιτή (sc. δύναμις) Crito ap. Gal. 13.38; ἡ διὰ μόρων λιτή Archig. ap. eund. 12.973; λ. ἔμπλαστροι Androm. ap. eund. 13.495, cf. 486; χάρτης λιτός, as a cargo, perh. cheap or coarse papyrus, Cat.Cod.Astr. 1.104.28.
• • • 2 of persons, poor, λ. γενόμενος τοῖς ἔχουσι μὴ φθόνει dub. in Dionys.Com. 10 ( = Dionys.Trag. 8); frugal, αὐτάρκεις καὶ λ. Plb. 6.48.7; κατὰ τὴν ἐσθῆτα καὶ σίτησιν ἀφελὴς καὶ λ. Id. 11.10.3; λ. περὶ δίαιταν Plu. QConv. 2.709b. Adv. -τῶς frugally, Sotad.Com. 1.6, AP 7.156 (Isid.); λ. βιοῦν D.L. 6.105; λ. καὶ σωφρόνως ζῆν Ephor. 149 J.; λαμπρῶς ἢ λ. ἐξενεχθέντας Phld. l.c.
  • II metaph., of style, plain, simple, unadorned, Arist. Rh. 1416b25, D.H. Th. 23, al.
  • III paltry, petty, small, τάφος AP 7.73 (Gemin.), cf. 7.18 (Antip.Thess.); of persons, opp. μέγας, Call. Ap. 10; πολισμάτια Plb. 32.8.3. Adv. -τῶς slightly, ἡψημένα Artem. 1.70; λ. ἑφθά Diocl. Fr. 141; dub. sens. in Alc. Oxy. 1788 Fr. 2.11. [ῑ, but ῐ late, λῐτὰ δεῖπνα Nonn. D. 17.59.]

λῐτός (A), ή, όν, epith. of γαῖα, dub. sens. in Alex.Aet. 1, Orph. A. 92; λιτὴ χθών· ἀπὸ τοῦ προσκυνεῖσθαι καὶ λιτανεύεσθαι, Hsch.

λῐτός (B), ή, όν,

• suppliant, supplicatory, θυσίαι Pi. O. 6.78; ἐπαοιδαί Id. P. 4.217.

1. λῐτός -ή -όν [see λίσσομαι] supplicant, supplicatory Pind. O. 6.78, P. 4.217 ‖ pleaded, begged Pind. fr. 21 (Eos); of the earth Al.³ 1.2 Orph. A. 92 Hsch.

2. λῑτός -ή -όν [see λίς]
🄰 simple, modest, frugal [Phoc.] 81 (tables) Men. fr. 748.2 (life), al. Callim. fr. 100.4 (statue) Plut. QConv. 668f (standard of life) Diog. 10.11 (bread) etc. | subst. τὸ λιτόν simplicity, frugality MAur. 1.3; subst. τὰ λιτά simple, frugal things Epic. 58; superl. τὰ λιτότατα the most frugal food Sext. S. 1.283 ‖ of pers.: κατά … τὴν ἐσθῆτα καὶ τὴν σίτησιν ἀφελὴς καὶ λ. simple and modest in dress and in diet Pol. 11.10.3; λ. περὶ δίαιταν simple in oneʼs way of life Plut. QConv. 709b | ordinary, common: ἄνθρωπος man (of Christ) Hippol. Theoph. 4 | neg. sense worthless, of men VT Judg. A 11.3 ‖ fig. simple, restrained, of style Aristot. Rh. 1416b 25 Dion. Thuc. 23 etc.

🄱 extens. small, paltry Callim. H. 2.10 Tull.¹ (AP 7.73.1) (a grave) Pol. 32.8.3 (small towns) ‖ compar. -ότερος Callim. fr. 384.32 | superl. -ότατος Ath. 5.191f ◆ adv. λιτῶς frugally, simply Diog. 6.105 Bas. Hom. 1.4 etc. ‖ poorly, weakly Artemid. 1.70 Hsch.

2. λῑτός -ή -όν [~ λίς] eenvoudig.

λιτός, [ῑ], (verwandt mit λίς, λεῖος), glatt, eben, schlicht, zunächst von glatter Weberei, im Gegensatz von ποικίλος u. δαίδαλος, der bunt durchwirkten oder gestickten, s. λίς. – Λιτὴ δίαιτα, einfache, frugale Lebensweise, Plut., wie σιτία, Pol. 8.37.1 ; τροφὴ λιτοτάτη, Ath. V.191f ; λ. βίος, Men. Stob. fl. 20.17 ; ξεινίζειν ταχέως λιταῖσι τραπέζαις, Phocyl. 76 ; oft in der Anth., λιτῆς δῶρα θυηπολίης, Gaetul. 1 (V.17), vgl. 3 (VI.190); λιτὸς ἐγὼ τὰ τύχης, Antiphil. 6 (VI.250). Aehnl. vrbdt Pol. λιτὸς κατὰ τὴν ἐσθῆτα καὶ σίτησιν, 11.10.3, καὶ αὐτάρκης, 6.48.7 ; τὸ λιτόν, die Einfachheit, Plut. u. a.Sp. So auch • adv. λιτῶς , DL. 6.105 ; λιτότατα διαιτᾶσθαι, 10.11. – Es nimmt aber dann auch die allgemeinere Bdtg »gering«, »unbedeutend« an, πολισμάτιον, Pol. 32.23.3 ; Ggstz von μέγας, Callim. Apoll. 10 ; arm, Maneth. 2.488. – Spätere schrieben auch λειτός, Phot. Vgl. Wolf Anal. 4 p. 508 ff.

λιτός ², (λίσσομαι), bittend, zum Flehen, Bitten gehörig ; ἐδώρησαν λιταῖς θυσίαις Pind. Ol. 6.78, λιτάς τʼ ἐπαοιδὰς ἐκδιδάσκησεν P. 4.217 ; nach Eust. sagte er auch λιτὸς ἠώς für πολύλλιστος.

λῐτός

• • a supplicatory, of supplication λιταῖς θυσίαις O. 6.78 λιτάς τʼ ἐπαοιδὰς P. 4.217
  • b supplicated Ἀὼς λιτά (τὴν εὐκταίαν καὶ πολύλιστον expl. Eustath.) fr. 21.

λιτός λῐτός, ή, όν λίτομαι

• suppliant, supplicatory, Pind.

λιτός λῑτός, ή, όν v. λίs2

• • • 1smooth, plain: of style, simple, unadorned, Arist.: of persons, simple, frugal, Polyb.: adv. λιτῶς, Anth.
    • 2paltry, petty, Anth.