μαινίδιον
μαιν-ίδιον, τό, Dim. of foreg., Ar. Fr. 247, Pherecr. 56, Arist. HA 569a18.
μαινίδιον, ου (τὸ) [ῐδ] dim. du suiv. Phérécr. (Ath. 309a) ; Ar. (Ath. 324b).
μαινίδιον, τό, dim. zu μαινίς ; Pherecrat. bei Ath. VII.309a ; Arist. H.A. 6.15.