μαινάς

μαινάς, άδος, ἡ, (μαίνομαι)

• raving, frantic, λύσσα v.l. in S. Fr. 941.4; βάκχη E. Ba. 915.
• • • 2 as Subst., mad woman, esp. Bacchante, Maenad, μαινάδι ἴση Il. 22.460, cf. h.Cer. 386, A. Fr. 382, S. OT 212 (lyr.), etc.; of the Furies, A. Eu. 500 (lyr.); of Cassandra, E. Tr. 173 (lyr.).
    • 3 = πόρνη, Poll. 7.203 cod. A, Hdn. Epim. 83.
  • II Act., causing madness, esp. of love, μαινὰς ὄρνις Pi. P. 4.216.

μαινάς, άδος, ἡ, die Rasende, die Verzückte, bacchisch Begeisterte ; μεγάροιο διέσσυτο μαινάδι ἴση, παλλομένη κραδίην, Il. 22.460 ; H.h. Cer. 387 ; bes. die Bacchantin, Aesch. frg. 350 ; aber Eum. 476 sind es die Erinyen ; Βάκχον μαινάδων ὁμόστολον, Soph. O.R. 212, der auch λύσσα μαινάς verband, frg. 678, von der Liebe ; öfter bei Eur., bes. in Bacch. Bei Pind. P. 4.216 ist μαινὰς ὄρνις der Liebeswahnsinn erregende ἴυγξ.

μαινάς

-άδος, ἡ

[μαίνομαι.]

A madwoman : μεγάροιο διέσσυτο μαινάσι ἴση Il. 22.460.

μαινᾰς f. adj.,

• 1maddening ποικίλαν ἴυγγα τετράκναμον ἐν ἀλύτῳ ζεύξαισα κύκλῳ μαινάδʼ ὄρνιν Κυπρογένεια (v. ἴυγξ) P. 4.216

μαινάς , άδος (μαίνομαι): madwoman, Il. 22.460†.

μαινάς, άδος, μαίνομαι

• • Iraving, frantic, Eur.
  • • 2as Subst. a mad woman, Il.: esp. a Bacchante, Bacchanal, Maenad, Soph.; of the Furies, Aesch.; of Cassandra, Eur.
  • IIact. causing madness, Pind.