μαινίς

μαιν-ίς, ἡ, gen. ίδος Ar. Ra. 985, but ῖδος Opp. H. 1.108:—Dim. of μαίνη, freq. in Com., Ar. l.c., Philyll. 27, etc., cf. Arist. HA 607b10, Speus. ap. Ath. 7.313a, Numen. ap. Ath. 7.328d, Dsc. Eup. 1.78, Ael. NA 12.28, Alciphr. 1.6.

μαινίς, ίδος, ἡ, u. ῖδος, dim. von μαίνη, od. dasselbe, Ar. Ran. 984 ; vgl. Ath. VII.313 ; Antip.Sid. 96 (VII.637); Ael. A.H. 12.28.
[Ι ist lang bei Opp. Hal. 1.108.]

μαινίς, ίδος, ἡ,

• a sprat, Ar., etc. Dim. of μαίνη,