μεγαλόστομος
μεγαλόστομος, with large mouth
μεγᾰλό-στομος, ον,
- with large mouth, Arist. PA 662a25.
μεγαλό·στομος, ος, ον [ᾰ] qui a une grande bouche, Arstt. P.A. 3, 1, 12.
Étym. μ. στόμα.
μεγαλόστομος, großmündig, großmäulig ; Arist. part. an. 3.1 ; Schol. Pind. N. 1.61.