μεγαλώνυμος
μεγαλώνυμος, with a great name, giving glory
μεγᾰλ-ώνῠμος, ον,
- with a great name, giving glory, νίκα S. Ant. 148 (lyr.); Ζεῦ Ar. Th. 315 (lyr.), cf. Nu. 569 (lyr.); κύριος LXX Je. 39(32).19.
- II Math. in Comp., having a higher denominator, Iamb. in Nic. p.50 P., al. Adv. -ωτέρως ib. p.85 P.
μεγαλ·ώνυμος, ος, ον [ᾰῠ]
I act. qui donne un grand renom, Soph. Ant. 148 ||
II pass.
1 qui a un grand nom, glorieux, illustre, Ar. Th. 315 ||
2 t. d’arithm. μεγαλωνυμώτερος, Jambl. Nicom. ar. 12b, etc. qui a un plus grand dénominateur.
Étym. μ. ὄνομα.
μεγαλώνυμος, großnamig, mit großem Namen, Ruhm, Νίκα, Soph. Ant. 148, wo der Schol. erkl. ἡ μεγάλην περιποιοῦσα δόξαν. – Ζεύς, Ar. Thesm. 318, vgl. Nub. 586.
muéstrate a mí, señor, tú que tienes un gran nombre, a quien todos tenemos en el corazón
μεγαλώνυμος
μεγᾰλ-ώνῠμος, ον
ὄνομα
- with a great name, giving glory, Soph., Ar.