μενεαίνω
μενεαίνω, to desire earnestly
- desire earnestly or eagerly, c. pres. inf., μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι Il. 5.606, cf. Od. 13.30, etc.: more freq. c. aor. inf., μενεαίνεις Ἰλίου ἐξαλαπάξαι πτολίεθρον Il. 4.32, etc.: rarely c. fut. inf., ἐρύσσεσθαι (v.l. -ασθαι) μενεαίνων 21.176, Od. 21.125 (s. v. l.): when abs., an inf. may be supplied, σὺ δʼ ἀσπερχὲς μενεαίνεις [διῶξαι] Il. 22.10; μάλα περ μενεαίνων [καταφθῖσαι] Od. 5.341, etc.: also c. gen., μ. μάχης long for battle, Hes. Sc. 361: c. acc. rei, ὄλεθρον μ. τινί purpose death against another, Q.S. 12.380.
- II to be angry, rage, Il. 19.68, 24.22, 54; ἔριδι μενεήναμεν 19.58; μ. τινί rage against one, 15.104, Od. 1.20, etc.; κτεινόμενος μενέαινε wrestled with death, Il. 16.491 (Sch. expld. it by ἐλειποθύμει).—Ep., and Ps.-E. Fr. 1132.51 (lyr.).
1. hevig verlangen, met inf.:
2. woest zijn, boos zijn, tekeer gaan:
1) heftig wünschen, verlangen, begehren ; absolut, Il. 22.10, μενεήναμεν Od. 4.282, wo der inf. leicht zu ergänzen, οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων 5.341 ; gew. c. inf., praes., μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι Il. 5.606, häufiger aor., ἀσπερχὲς μενεαίνεις Ἰλίου ἐξαλαπάξαι πτολίεθρον 4.32, νῆας ἐνιπρῆσαι 15.507 u. öfter ; auch fut., ἐρύσσεσθαι μενεαίνων Od. 21.125 ; Il. 21.178 ; cum gen., μάχης, Hes. Sc. 361 ; auch ἐμοὶ μενέαινον ὄλεθρον, sie ersannen mir Verderben, Qu.Sm. 12.380. – Auch vom Pfeile, ἐπιπτέσθαι μενεαίνων, Il. 4.126.
2) zürnen ; absolut, Il. 19.68, 24.22, 59 ; ἔριδι μενεῆναι, 19.58 ; – τινί, gegen Einen, Il. 15.104, 19.367, Od. 1.20, 6.330 ; – Il. 16.491 κτεινόμενος μενέαινε erklärten die Alten durch λειποψυχέω, es heißt aber auch hier »er zürnte noch, da er den Todesstreich empfing«. – Einzeln noch bei sp.D., wie Ap.Rh. 3.369.
[μένος.]
1 pl. aor. μενεήναμεν Il. 19.58 : Od. 4.282.
- 1
To be eager, show eagerness or ardour, strive : μάλα περ μενεαίνων Il. 15.617. Cf. Il. 22.10 : Od. 5.341.
Of mental struggling : κτεινόμενος μενέαινεν (faced his fate) Il. 16.491.
- 2
To desire, be eager or anxious, long, strive, be minded, to do something, be set on doing it.
With infin. : κατακτάμεναι Il. 3.379, μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι (let not your spirit carry you away so as to ...) Il. 5.606. Cf. Il. 4.32, Il. 13.628, Il. 15.507, Il. 21.33, 543, etc. : Od. 4.282, Od. 10.295, 322, Od. 11.392, 585, Od. 13.30, Od. 17.17, 185, Od. 20.315, Od. 21.125.
In reference to the eager course of a missile : ἆλτʼ ὀϊστός, καθʼ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων Il. 4.126.
- 3
To be enraged, to show or be filled with rage or bitterness, to rage : νήπιοι, οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν (against Zeus) Il. 15.104, Ἕκτορʼ ἀείκιζεν μενεαίνων (in his rage) Il. 24.22. Cf. Il. 19.58, 68, Il. 24.54 : Od. 1.20, Od. 6.330.
Of martial rage : Τρωσὶν μενεαίνων Il. 19.367.
- 1
- Ito desire earnestly or eagerly, to be bent on doing, c. inf., Hom.; also, c. gen., μ. μάχης to long for battle, Hes.
- IIabsol. to be angry, rage, Hom.; but, κτεινόμενος μενέαινε he struggled as he was dying, Il.
-
…τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δʼ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας. αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων. ἔνθʼ υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι, τόν ῥά ποτʼ αὐτὸς ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς…
Homer, Iliad
-
…δῖος ὑφορβός. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε συβώτης, ὄρχαμος ἀνδρῶν · ξεῖνʼ, ἐπεὶ ἂρ δὴ ἔπειτα πόλινδʼ ἰέναι μενεαίνεις σήμερον, ὡς ἐπέτελλεν ἄναξ ἐμός ἦ σʼ ἂν ἐγώ γε αὐτοῦ βουλοίμην σταθμῶν ῥυτῆρα λιπέσθαι · ἀλλὰ τὸν αἰδέομαι…
Homer, Odyssey
-
…ἣ δʼ ἐγέλασσε χείλεσιν, οὐδὲ μέτωπον ἐπʼ ὀφρύσι κυανέῃσιν ἰάνθη · πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα · νήπιοι οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν ἀφρονέοντες · ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ · ὃ δʼ ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει οὐδʼ…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη. αὐτῷ δʼ οὔ πω φαίνετʼ ἐναντίη · αἴδετο γάρ ῥα πατροκασίγνητον · ὁ δʼ ἐπιζαφελῶς μενέαινεν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι πάρος ἣν γαῖαν ἱκέσθαι. ὧς ὁ μὲν ἔνθʼ ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κούρην δὲ προτὶ ἄστυ…
Homer, Odyssey
-
…κελαινεφές · ἣ δʼ ὑπὲρ αὐτοῦ γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροὸς ἆσαι. δεύτερος αὖτʼ Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων. καὶ τοῦ μέν ῥʼ ἀφάμαρτεν, ὃ δʼ ὑψηλὴν βάλεν ὄχθην, μεσσοπαγὲς δʼ ἄρʼ ἔθηκε κατʼ ὄχθης μείλινον…
Homer, Iliad
-
…οὐ πώ ποτʼ ὀπώπει. στῆ δʼ ἄρʼ ἐπʼ οὐδὸν ἰὼν καὶ τόξου πειρήτιζε. τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσεσθαι μενεαίνων, τρὶς δὲ μεθῆκε βίης, ἐπιελπόμενος τό γε θυμῷ, νευρὴν ἐντανύειν διοϊστεύσειν τε σιδήρου. καί νύ κε…
Homer, Odyssey
-
…ἴσκουσʼ ἀλόχοισιν. αὐτὰρ ἐγὼ καὶ Τυδεΐδης καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς ἥμενοι ἐν μέσσοισιν ἀκούσαμεν ὡς ἐβόησας. νῶι μὲν ἀμφοτέρω μενεήναμεν ὁρμηθέντε ἢ ἐξελθέμεναι, ἢ ἔνδοθεν αἶψʼ ὑπακοῦσαι · ἀλλʼ Ὀδυσεὺς κατέρυκε καὶ ἔσχεθεν ἱεμένω περ. ἔνθʼ ἄλλοι μὲν…
Homer, Odyssey
-
…τὴν μὲν ἔπειθʼ ἥρως μετʼ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς ῥῖψʼ ἐπιδινήσας, κόμισαν δʼ ἐρίηρες ἑταῖροι · αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων ἔγχεϊ χαλκείῳ · τὸν δʼ ἐξήρπαξʼ Ἀφροδίτη ῥεῖα μάλʼ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ, κὰδ…
Homer, Iliad
-
…γὰρ ἐμοὶ φίλʼ ἀληθέα μυθήσασθαι. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς · ὦ φίλος, οὐδέ τοι αὐτὸς ἐρύκεσθαι μενεαίνω · πτωχῷ βέλτερόν ἐστι κατὰ πτόλιν ἠὲ κατʼ ἀγροὺς δαῖτα πτωχεύειν · δώσει δέ μοι ὅς κʼ ἐθέλῃσιν. οὐ…
Homer, Odyssey
-
…κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε, λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγʼ ἴαχεν, ἆλτο δʼ ὀϊστὸς ὀξυβελὴς καθʼ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων. οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη, ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος…
Homer, Iliad