ναυμάχος
ναυμάχος, fighting at sea
ναυ·μάχος, ος, ον [ᾰ] qui combat sur mer, Anth. 7, 741.
Étym. ναῦς, μάχομαι.
ναυμάχος, zur See kämpfend, eine Seeschlacht liefernd, Crinag. 25 (VII.741).
ναυμάχος
μάχομαι
cf. ναύμαχος
- act. fighting at sea, Anth.