νεόσμηκτος
νεόσμηκτος, newly cleaned
νεό-σμηκτος, ον, (σμήχω)
- newly cleaned, θώρηκες Il. 13.342; μάχαιρα Euph. 132; κάλαμος AP 6.227 (Crin.); χαλκός Plu. Aem. 32.
νεό·σμηκτος, ος, ον :
1 fraîchement poli, Il. 13, 342 ; Plut. Æmil. 32 ||
2 fraîchement taillé, Anth. 6, 227.
Étym. ν. σμήχω.
νεόσμηκτος, neu, frisch abgerieben, blank gemacht ; θώρηξ, Il. 13.342 ; κάλαμος, Crinag. 4 (VI.227); Plut. Aem. 32.
νεόσμηκτος
[νέος + σμήχω.]
Newly burnished or polished : θωρήκων Il. 13.342.
νεόσμηκτος (σμάω): freshly polished, Il. 13.342†.
νεόσμηκτος
νεό-σμηκτος, ον
σμήχω
- newly cleaned, Il., Plut.