πάννυχος

πάννῠχ-ος, ον,

• = παννύχιος, ὗε δʼ ἄρα Ζεὺς πάννυχος Od. 14.458; π. λύχνος παρακαίεται Hdt. 2.130, cf. A. Pers. 382, S. Ant. 1152 (lyr.).
• • • 2 lasting all the night, τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς; Il. 10.159; π. σελάνα E. Alc. 451 (lyr.); ὄργια IG 3.713: neut. pl. as Adv., πάννυχα the livelong night, S. Aj. 929 (lyr.), Supp.Epigr. 1.567.6 (Karanis, iii B. C.).

πάννυχος, = παννύχιος ; τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς ; Il. 10.159 ; πάννυχοι δὴ διάπλουν καθίστασαν, Aesch. Pers. 374 ; αἵ σε μαινόμεναι πάννυχοι χορεύουσι, Soph. Ant. 1138 ; u. adverbial, τοῖά μοι πάννυχα ἀνεστέναζες, die ganze Nacht hindurch, Aj. 911, im Ggstz von φαέθοντα, bei Tage ; Eur. nennt so den Mond, Alc. 453 ; in Prosa, πάννυχος λύχνος παρακαίεται, Her. 2.130 ; Sp.; auch im adv.; – fem., Agath. 9 (V.296).

πάννυχος

[as παννύχιος.]

=παννύχιος. Il. 11.551=Il. 17.660, Il. 23.218 : Od. 14.458, Od. 20.53.

In neut. sing. πάννυχον as adv. : τί π. ἀωτεῖς; Il. 10.159.

πάννυχος

• 1all night long ]αι πάννυχος ?fr. 333d. 22.

πάννυχος πάν-νῠχος, ον,

• • • 1= παννύχιος, Od., Hdt., Attic
    • 2lasting all the night, τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς; Il.; π. σελάνα Eur.:—neut. pl. as adv., πάννυχα the livelong night, Soph.