πανοίκιος
πανοίκιος, with all one’s house
πᾰνοίκ-ιος, ον,
- with all oneʼs house, AJA 16.13 (Sardes, iv/iii B. C.), D.H. 1.71, D.S. 5.20, Str. 4.4.2, Ph. 2.9; π. ὑγίεια Epist.Neronis in SIG 810.15: neut. sg. as Adv., Demetr.Lac. Herc. 1055.23 (s. v. l.).
παν·οίκιος, ος, ον [ᾰ] avec toute la maison, ou toute la famille, Str. 196 ; DC. 5, 20.
Étym. π. οἰκία.
πανοίκιος, = πάνοικος ; Strab.; DS. 5.20 u. öfter ; ἐπράθη, DL. 4.46.
πανοίκιος
πᾰν-οίκιος, ον,
οἶκος
- with all oneʼs house, Strab.