παιφάσσω

παιφάσσω,

• dart, rush about, παιφάσσουσα διέσσυτο λαὸν Ἀχαιῶν Il. 2.450, cf. A.R. 4.1440; περί τινα Procl. in Alc. p.136C.; quiver, Opp. C. 2.250, H. 2.288.
• • • 2 trans., wave violently, λαμπάδα Jo.Gaz. Ecphr. 2.167. (Redupl. form; cf. δια-φάσσειν, Lat. fax.)

παιφάσσω, reduplizierte Form von ΦΑΩ, schnell, wild umherblicken, παιφάσσουσα διέσσυτο λαὸν Ἀχαιῶν Il. 2.450, u. sp.D., wie Ap.Rh. 4.1442 παίφασσε δὲ τόνδʼ ἀνὰ χῶρον ὕδωρ ἐξερέων ; bei Hippocr. = wahnsinnig blicken, wahnsinnig sein ; Sp. sich schnell, ungestüm bewegen, zucken, zappeln, καὶ ἀσπαίρω, Opp. Cyn. 2.250, vgl. Hal. 2.288, von einem gefangenen Fische.

παιφάσσω

(ἐκ-)

To make oneself conspicuous : παιφάσσουσα διέσσυτο λαόν (dazzling) Il. 2.450.

παιφάσσω : only part., παιφάσσουσα, darting gleams, ‘like lightning,’ Il. 2.450†.

παιφάσσω παι-φάσσω, redupl. from !φα, Root of φαίνομαι only in pres.

• to dart or rush wildly about, Il.