παιωνικός
παιωνικός, healing
παιων-ικός, ή, όν,
- healing, φάρμακα Gal. 19.169; ἐνέργειαι Procl. in Cra. p.100 P.
- II (Παιάν III) paeonic, ῥυθμοποιίαι Plu. Mus. 2.1143d; κῶλον Demetr. Eloc. 41, Sch. Ar. Eq. 303; [μέτρον] Heph. 13.1.
1 παιωνικός, ή, όν, salutaire, secourable, Jul. 240b.
Étym. παιών.
2 παιωνικός, ή, όν, de péon, comme un péon, Plut. M. 1143b.
Étym. παιάν.
παιωνικός ², v.l. für παιανικός, bei Ath. XIV.696e. – Aus päonischen Versfüßen bestehend, Schol. Ar. Eq. 303.