παπποφόνος
παππο-φόνος, ον,
- = παπποκτόνος, Theoc. Syrinx 10.
παππο·φόνος, ου (ὁ) meurtrier de son aïeul, Anth. 15, 21.
Étym. π. φονεύω.
παπποφόνος, den Großvater mordend, Theocr. syr. (XV.21).