σιτηβόρος
σιτηβόρος, eating grain
σῑτηβόρος, ον, (βορά)
- eating corn, Nic. Al. 115.
σιτη·βόρος, ος, ον [ῑ] qui se nourrit de blé, Nic. Al. 115.
Étym. σῖτος, βιβρώσκω.
σιτηβόρος, [ῑ], Getreide fressend, Nic. Al. 115.