σιτήγονος
σιτήγονος, produced for food
σῑτήγονος, ον,
- produced for food, f.l. for χιλήγονος, Nic. Al. 424.
σιτή·γονος, ος, ον [ῑ] né ou créé pour servir de nourriture, Nic. Al. 424.
Étym. σῖτος, γίγνομαι.
σιτήγονος, [ῑ], zur Speise, Nahrung der Menschen geschaffen, Nic. Alex. 429.