στήτα

στήτα, ἁ, pseudo-Doric,= γυνή, Theoc. Syrinx 14, Dosiad. Ara 1. (The form arose from a false reading of Il. 1.6, διὰ στήτην ἐρίσαντε having quarrelled about a

• woman, cf. Eust. 21.43, Sch. D.T. p.11 H.)

στήτα, v. στήτη.