στήτη
στήτη, ης, ou στήτα, ας (ἡ) mot dorien, femme, Anth. 15, 26.
στήτη, od. στήτα, ἡ, dor. = γυνή, Dosiad. ara 2 (XV.26); wahrscheinlich verwandt mit τήθη, nach Andern aus falscher Erkl. des hom. Verses Il. 1.6 entstanden, wo man statt διαστήτην ἐρίσαντε getrennt schrieb διὰ στήτην ἐρίσαντε u. übersetzte »um ein Weib hadernd«.