συοφορβός
σῠοφορβ-ός, όν, later form of συφορβός, Plb. 12.4.6, D.H. 1.84 codd., Hsch.
συο·φορβός, ός, όν, qui nourrit ou garde des porcs, Pol. 12, 4, 6 ; DH. 1, 84.
Étym. σῦς, φέρβω.
συοφορβός, Schwiene fütternd, hütend, Pol. 12.4.6.