τίνα
τίνα, Lat. tina, wine vessel (?)
τίνα (
- = Lat. tina ‘wine-vesselʼ?), in acc. sg. τίναν, v.l. for τιτάδα in Alex.Trall. Febr. 2; but τιτίδα (acc. of τιτίς, q.v.) may be conjectured.