τίναγμα
τίναγμα, a shake, quake
τίναγ-μα [ῐ], ατος, τό,
- a shake, quake, LXX Jb. 28.26, AP 9.139 (Claudian.).
τίναγμα, ατος (τὸ) [ῐ] secousse, ébranlement, Anth. 8, 159 ; 9, 139.
Étym. τινάσσω.
τίναγμα, τό, das Geschwungene, Geschüttelte ; die Erschütterung ; Claudian. 2 (IX.139).
τίναγμα
τίναγμα (ῐ), ατος, τό,
- a shake, quake, Anth.