τίνω
τίνω, to pay a price
- I Act., pay a price by way of return or recompense, mostly in bad sense, pay a penalty, with acc. of the penalty, τ. θωήν Od. 2.193; τιμήν τινι Il. 3.289; ποινάς Pi. O. 2.58, A. Pr. 112, Theodect. 8.9; δίκην S. Aj. 113, El. 298, Fr. 107.9, 2 Ep.Thess. 1.9, etc.; also τ. ἴσην (sc. δίκην) S. OT 810; διπλῆν Pl. Lg. 946e; τὸ ἥμισυ ib. 767e (s. v.l.); μείζονα τὴν ἔκτ<ε>ισίν τινι ib. 933e; τὴν προσήκουσαν τιμωρίαν ib. 905a, cf. Trag.Adesp. 490:—but also
- b in good sense, pay a debt, acquit oneself of an obligation, ζωάγρια τ. Il. 18.407; τείσειν αἴσιμα πάντα Od. 8.348; εὐαγγέλιον (reward for bringing good news) 14.166; τ. χάριν τινί render one thanks, A. Pr. 985; τ. γῇ δασμόν S. OC 635; ἰατροῖς μισθόν X. Mem. 1.2.54:—also simply,
- c repay, c. acc. rei, τροφάς τινι E. Or. 109:—in various phrases, τ. ἀντιποίνους δύας repay equivalent sorrows, A. Eu. 268 (lyr.); φόνον φόνου ῥύσιον τ. S. Ph. 959; αἱμάτων παλαιτέρων τ. μύσος send one pollution in repayment for another, A. Ch. 650 (lyr., Lachm., for τείνει) ; ἀρᾶς τ. χρέος Id. Ag. 457 (lyr.).--Constr.:
- 1 c. acc. of the thing paid or of the thing repaid (v. supr.).
- 2 less freq. c. dat., κράατι τείσεις with thy head, Od. 22.218; ψυχῇ A. Ch. 277.
- 3 c. dat. of pers. to whom payment is made (v. supr.).
- 4 c. dat. of the penalty, τ. θανάτῳ ἅπερ ἦρξεν Id. Ag. 1529 (anap.); τύμμα τύμματι ib. 1430 (lyr.).
- 5 with gen. of the thing for which one pays, τ. ἀμοιβὴν βοῶν τινι pay him compensation for the cows, Od. 12.382; τ. τινὶ ποινήν τινος pay one retribution for . . , Hdt. 3.14, 7.134; τ. μητρὸς δίκας for thy mother, E. Or. 531; ἀντὶ πληγῆς πληγὴν τ. A. Ch. 313 (anap.): also with acc. of the thing for which one pays, the price being omitted, pay or atone for a thing, τείσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσι Il. 1.42; τ. ὕβριν Od. 24.352; τ. φόνον or λώβην τινός, Il. 21.134, 11.142; κακά Thgn. 735; διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια A. Ag. 537: less freq. c. acc. pers., τείσεις γνωτὸν τὸν ἔπεφνες thou shalt make atonement for the brother thou hast slain, Il. 17.34.
- 6 abs., make return or requital, Sol. 13.29; παθόντα οὐκ ἐπίστασθαι τίνειν S. OC 1203, cf. 230 (lyr.).
- II Med., have a price paid one, make another pay for a thing, avenge oneself on him, punish him, freq. from Hom. downwards.--Constr.:
- 1 c. acc. pers., Il. 2.743, Od. 3.197, Hdt. 1.10, 123, S. OC 996, etc.
- 2 c. gen. criminis, τείσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος punish him for his wickedness, Il. 3.366, cf. Od. 3.206, Thgn. 204 (where ἀμπλακίης, v.l. -ίας), Hdt. 4.118, etc.; τ. τινὰ ἐφʼ ἁμαρτωλῇ Thgn. 1248; ὑπέρ τινος Hdt. 1.27, 73.
- 3 c. acc. rei, take vengeance for a thing, τείσασθαι φόνον, βίην τινός, Il. 15.116, Od. 23.31; λώβην Il. 19.208, etc.
- 4 c. dupl. acc. pers. et rei, ἐτείσατο ἔργον ἀεικὲς ἀντίθεον Νηλῆα he made Neleus pay for the misdeed, visited it on his head, Od. 15.236; Ζεῦ ἄνα, δὸς τείσασθαι, ὅ με πρότερος κάκʼ ἔοργε, δῖον Ἀλέξανδρον Il. 3.351; τείσασθαί τινα δίκην exact retribution from a person, E. Med. 1316 (dub.l.).
- 5 c. dat. modi, τίνεσθαί τινα ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς, φυγῇ, repay or requite with . ., Pi. P. 2.24, A. Th. 638.
- 6 abs., repay oneself, indemnify oneself, ἡμεῖς δʼ αὖτε ἀγειρόμενοι κατὰ δῆμον τεισόμεθʼ Od. 13.15. (Root qṷǐ- [alternating with qṷei- and qṷoi-] ‘payʼ: τῐ-νϝ-ω, τῐ-σις, τεί-σω [Cypr. πείσει], ἔ-τει-σα [cf. ἀππεισάτου s.v. ἀποτίνω], ποι-νή (q.v.): Skt. cáy-ate ‘avenge, punishʼ: ápa-ci-tis ‘vengeanceʼ:—not related to τίω.)
1. act.
a. betalen (als genoegdoening):
b. belonen:
2. med. zich wreken op, straffen, met acc.:
Med. τίνομαι, bei Hom. im praes. nur τίνυμαι (s. oben), eigtl. sich bezahlen lassen, dah. Einen wegen eines Vergehens büßen lassen, τινά, Her. 1.10 u. oft ; τινὰ ὑπέρ τινος, 1.27, 73 ; τινά τινος, Theogn. 204 ; dah. strafen, züchtigen, und mit dem acc. der Sache, rächen, Hes. Th. 165, 472, Sc. 17 ; τὸν αἴτιον τίνοιʼ ἄν, Soph. O.C. 1000.
[Ι ist bei den Epikern lang, bei den Attikern in der Regel kurz, z.B. Aesch. Prom. 112 Soph. O.C. 1203 Eur. Or. 7 ; so auch Solon 5.31 ; Pind. P. 2.24 und Anth.]
τίω
(The pres. τίω, τίομαι, and the impf. and pa. iterative therefrom only in senses 1 and 2. τίνω only in pple. τίνων Od. 2.193 and infin. τίνειν Il. 3.289, Il. 18.407 in sense 4).
(The fut. and aor. written both τι- (τῖ-) and τει- ( τεῖ-).)
1 sing. pres. τί̄ω Il. 4.257, Il. 9.378.
3 sing. τίει Il. 9.238. τί̄ει Od. 20.144. Od. 16.306, Od. 20.132.
3 pl. τίουσι [ῑ] Od. 14.84
τίουσιν [ῐ] Od. 13.129
Infin. τιέμεν Od. 15.543, Od. 17.56.
1 sing. impf. τῖον Il. 18.81.
2 sing. τῖες Od. 24.78.
3 sing. τῖε Il. 2.21, Il. 5.326, Il. 6.173, Il. 16.146, Il. 24.575. τί̄ε Il. 13.176, Il. 15.551, Il. 17.576 : Od. 1.432, Od. 19.247.
1 pl. ἐτίομεν Il. 5.467, Il. 9.631, Il. 15.439 : Od. 11.484.
3 pl. ἔτιον Od. 22.370. τῖον Il. 5.536, Il. 23.703. τί̄ον Il. 8.161, Il. 23.705.
3 pl. subj. τίωσι Il. 9.258.
Nom. pl. fem. pple. τίουσαι Od. 22.425.
3 sing. pa. iterative τί̄εσκε Il. 13.461.
3 pl. τίεσκον Od. 22.414, Od. 23.65.
Fut. τίσω Il. 9.142 : Od. 8.356, Od. 14.166.
2 sing. τίσεις Il. 17.34 : Od. 22.218.
3 sing. τίσει Il. 9.284.
2 pl. τίσετε Il. 11.142.
3 pl. τίσουσι Il. 9.303, 603 : Od. 12.382.
Infin. τίσειν Od. 8.348.
2 sing. aor. ἔτισας Il. 1.244.
3 sing. ἔτισε Il. 1.354, 412, Il. 9.118, Il. 16.274 : Od. 7.67.
3 pl. ἔτισαν Il. 9.110 : Od. 24.352.
2 pl. subj. τίσετε Il. 21.134.
3 pl. τίσωσι Il. 1.510.
3 pl. opt. τίσειαν Il. 1.42.
Imp. τῖσον Il. 1.508.
Mid. 3 sing. fut. τίσεται Od. 14.163, Od. 15.177.
1 pl. τισόμεθα Od. 13.15, Od. 24.435.
Infin. τίσεσθαι Il. 3.28 : Od. 24.470.
3 sing. aor. ἐτίσατο Il. 2.743 : Od. 3.197, 203, Od. 15.236, Od. 23.57, Od. 24.482. τίσατο Od. 9.479.
Opt. τισαίμην Il. 22.20 : Od. 9.317.
3 sing. τίσαιτο Od. 13.213, Od. 23.31.
1 pl. τισαίμεθα Il. 19.208.
3 pl. τισαίατο Od. 20.169.
Imp. τῖσαι Od. 12.378.
Infin. τίσασθαι Il. 2.356, 590, Il. 3.351, 366, Il. 15.116 : Od. 3.206, Od. 20.121.
Pass. 3 sing. pres. τίεται Il. 8.540, Il. 13.827 : Od. 7.67.
Opt. τιοίμην Il. 8.540, Il. 13.827.
3 sing. impf. τίετο Il. 5.78, Il. 10.33, Il. 11.58, Il. 13.218, Il. 16.605 : Od. 14.205.
3 sing. pa. iterative τῖέσκετο Il. 4.46.
Pf. pple. τετιμένος Il. 24.533 : Od. 13.28.
Acc. sing. masc. τετιμένον Il. 20.426 : Od. 8.472.
(ἀποτίνω, ἐξαποτίνω).
- 1
To value, estimate : τίω μιν ἐν ἐν καρὸς αἴσῃ Il. 9.378, τρίποδα δυωδεκάβοιον τῖον (at ...) Il. 23.703. Cf. Il. 23.705.
- 2
To hold in or treat with honour, regard, esteem or respect, show or pay honour to, honour, esteem, respect : ὅ τʼ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτεισας Il. 1.244. Cf. Il. 1.354, Il. 2.21, Il. 4.46, Il. 5.78, Il. 8.161, etc. : ἶσά μιν ἀλόχῳ τίεν Od. 1.432. Cf. Od. 7.67, Od. 8.472, Od. 11.484, Od. 13.129, Od. 16.306, etc.
With immaterial object : δίκην τίουσιν Od. 14.84.
In pf. pple. pass. in adjectival sense : ἑταῖρον τετιμένον Il. 20.426.
- 3
To bring into honour, exalt, glorify : τεῖσόν μιν, Ζεῦ Il. 1.508. Cf. Il. 9.118.
- 4
To pay : ζωάγρια τίνειν Il. 18.407. Cf. Il. 3.289 : τίσειν αἴσιμα πάντα Od. 8.348. Cf. Od. 2.193, Od. 8.356, Od. 12.382, Od. 14.166.
- 5
To pay for, pay the penalty for, make recompense for : τείσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα Il. 1.42, τείσεις γνωτὸν ἐμόν (i.e. pay for the slaying of him, pay me his blood-price (in kind)) Il. 17.34. Cf. Il. 11.142, Il. 21.134 : Od. 24.352.
Absol. : σῷ αὐτοῦ κράατι τίσεις (pay the penalty) Od. 22.218.
- 6
In mid.
- a
To repay or indemnify oneself : ἀγειρόμενοι κατὰ δῆμον τισόμεθα Od. 13.15.
- b
To exact a penalty or recompense for, take vengeance for : τείσασθαι φόνον υἷος Il. 15.116. Cf. Il. 2.356, 590, Il. 19.208 : Od. 20.169, Od. 23.31, Od. 24.470.
- c
To exact a penalty, retribution, requital or vengeance from, to chastise, punish : φάτο τείσεσθαι ἀλείτην Il. 3.28. Cf. Il. 2.743, Il. 3.351, Il. 22.20 : ἐτίσατο πατροφονῆα Od. 3.197. Cf. Od. 9.479, Od. 12.378, Od. 13.213, Od. 14.163, Od. 20.121, Od. 23.57, Od. 24.435, 482.
Absol. : καὶ λίην ἐτίσατο (took his vengeance) Od. 3.203, εἴ πως πισαίμην Od. 9.317. Cf. Od. 15.177.
- d
To take vengeance upon, chastise, punish (for a wrong).
With genit. : τίσασθαι μνηστῆρας ὑπερβασίης Od. 3.206. Cf. Il. 3.366.
- e
With double acc. : ἐτίσατο ἔργον ἀεικὲς νηλῆα Od. 15.236.
- a
- 1
- a act., pay θανόντων μὲν ἀπάλαμνοι φρένες ποινὰς ἔτεισαν (Schr.: ἔτισαν codd.) O. 2.58 ὁπᾷ τε κοινὸν λόγον φίλαν τείσομεν ἐς χάριν (Schr.: τίσομεν codd.) O. 10.12
- b med., repay τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι P. 2.24
- IAct. to pay a price by way of return, to pay a penalty (whereas τίω means to pay, honour), Hom., Soph., etc.:—also to pay a debt, acquit oneself of an obligation, τίσειν αἴσιμα πάντα Od.; τ. χάριν τινί to render one thanks, Aesch.; τ. ἰατροῖς μισθόν Xen.:—also to pay for, repay, εὐαγγέλιον Od.; τροφάς τινι Eur.:—with gen. of the thing for which one pays, τ. ἀμοιβὴν βοῶν τινί to pay compensation for the oxen, Od.; also, τ. πληγὴν ἀντὶ πληγῆς Aesch.:—but also with acc. of the thing for which one pays, the price being omitted, to pay or atone for a thing, τίνειν ὕβριν Hom.; τ. μητρὸς δίκας for thy mother, Eur.:—more rarely c. acc. pers., τίσεις γνωτὸν τὸν ἔπεφνες thou shalt make atonement for the son thou hast slain, Il.
- 2absol. to make return or requital, Solon, Soph.
- IIMid. to have a price paid one, make another pay for a thing, avenge oneself on him, to chastise, punish, Lat. poenas sumere de aliquo, c. acc. pers., Hom., Trag., etc.
- 2c. gen. criminis, τίσεσθαι Ἀλέξανδρον κακότητος to punish him for his wickedness, Hom., Hdt.
- 3c. acc. rei, to take vengeance for a thing, Hom.
- 4c. dupl. acc. pers. et rei, ἐτίσατο ἔργον ἀεικὲς ἀντίθεον Νηλῆα he made Neleus pay for the misdeed, visited it on his head, Od.; also, τίσασθαί τινα δίκην to exact retribution from a person, Eur.
- 5absol. to repay oneself, take vengeance, Hom.
-
…χαίρεσκον μὲν ἰὼν εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα, ἠδʼ ὁπότʼ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτραποίμην. εἰ δέ μοι οὐ τίσουσι βοῶν ἐπιεικέʼ ἀμοιβήν, δύσομαι εἰς Ἀίδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς · Ἠέλιʼ…
Homer, Odyssey
-
…, εὗρε δὲ καὶ σὲ καὶ παῖδʼ ἐν μεγάροισι · κακῶς δʼ οἵ πέρ μιν ἔρεζον μνηστῆρες, τοὺς πάντας ἐτίσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ. τὴν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια · μαῖα φίλη, μή πω μέγʼ ἐπεύχεο καγχαλόωσα .…
Homer, Odyssey
-
…τοὺς αἰτίους · τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων, ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον · αὐτὸν δʼ ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε τείσειν μʼ ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά. τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε, τὰς δʼ αἰνῶν…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…νεῶν · ἀπάτερθε δὲ θωρήσσοντο · ἐν δʼ αὐτὸς κίεν ᾗσι προθυμίῃσι πεποιθὼς ὀτρύνων πόλεμονδε · μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷ τίσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε. οἳ δὲ Πύλον τʼ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον…
Homer, Iliad
-
…σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθʼ ὑπηρέτην. ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ. καὶ μὴν ὀφείλων γʼ ἂν τίνοιμʼ αὐτῷ χάριν. ἐκερτόμησας δῆθεν ὡς παῖδʼ ὄντα με. οὐ γὰρ σὺ παῖς τε κἄτι τοῦδʼ ἀνούστερος εἰ προσδοκᾷς…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἐσσόμεθʼ αἰεί · λώβη γὰρ τάδε γʼ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι, εἰ δὴ μὴ παίδων τε κασιγνήτων τε φονῆας τισόμεθʼ. οὐκ ἂν ἐμοί γε μετὰ φρεσὶν ἡδὺ γένοιτο ζωέμεν, ἀλλὰ τάχιστα θανὼν φθιμένοισι μετείην. ἀλλʼ ἴομεν ,…
Homer, Odyssey
-
…παρεκβάντος οὐ θεμιστῶς. Δίκας δʼ ἐρείδεται πυθμήν · προχαλκεύει δʼ Αἶσα φασγανουργός · τέκνον δʼ ἐπεισφέρει δόμοισιν αἱμάτων παλαιτέρων τίνειν μύσος χρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς. παῖ παῖ, θύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον. τίς ἔνδον, ὦ παῖ ,…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον. διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια. κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ. χαίρω ; γε ; · τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς…
Aeschylus, Agamemnon
-
…ἄνωγεν ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ αὖθι κατακτεῖναι μηδʼ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς, νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην. ἦ, καὶ Πείσανδρον μὲν ἀφʼ ἵππων ὦσε χαμᾶζε δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος · ὃ δʼ ὕπτιος οὔδει…
Homer, Iliad
-
…ἤνετο μὲν τὸ ἔργον, ὅμως μέντοι τὴν θερείην πᾶσαν αὐτοῦ ταύτῃ διέτριψαν ἐργαζόμενοι. ὡς δὲ τὸν Γύνδην ποταμὸν ἐτίσατο Κῦρος ἐς τριηκοσίας καὶ ἑξήκοντα διώρυχάς μιν διαλαβών, καὶ τὸ δεύτερον ἔαρ ὑπέλαμπε, οὕτω δὴ ἤλαυνε ἐπὶ τὴν…
Herodotus, The Histories