τιναγμός
τιναγμός, shaking
τιναγ-μός, ὁ,
- shaking, Plu. Mul.virt. 2.258c, Sor. 2.29.
- II shaking fruit from trees, PFay. 102.29 (ii A.D.), PFlor. 246.12 (iii A.D.); σησάμου PCair.Zen. 787.59 (iii B.C.); = excussio, Gloss.
τιναγμός, οῦ (ὁ) [ῐ] action de secouer, d’ébranler, Naz.
τιναγμός, ὁ, das Schwingen, Erschüttern, Sp.