τανύφλοιος
τανύφλοιος, with long-stretched bark
τᾰνύ-φλοιος, ον, of trees,
- with long-stretched bark, i.e. of tall or slender growth, κράνεια Il. 16.767; αἴγειρος S. Fr. 593.2 (lyr.); ἔρινος Theoc. 25.250; ἐλάτη Orph. A. 607.
τανύ·φλοιος, ος, ον [ᾰ] à l’écorce allongée, Il. 16, 767 ; p. suite, au tronc élancé, Soph. fr. 692 Dind. ; Thcr. Idyl. 25, 250 ; Orph. Arg. 170.
Étym. τανυ-, φλοιός.
τανύφλοιος, eigtl. mit langer Rinde, daher von Bäumen = lang od. schlank gewachsen, κράνεια, Il. 16.767 ; αἴγειρος, Soph. frg. 692 ; ἐλάτη, Orph. Arg. 605 ; ἔρινεός, Theocr.
τανύφλοιος
-ον
[τανύω + φλοιός.]
With smooth bark: κράνειαν Il. 16.767.
τανύφλοιος : with thin (smooth, tender) bark, Il. 16.767†.
τανύφλοιος
τᾰνύ-φλοιος, ον,
τανύω
- of trees, with long-stretched bark, i. e. of tall or slender growth, Il.