τολμήεις
τολμήεις, enduring, steadfast
τολμ-ήεις, Dor. τολμ-άεις [ᾱ] Pi. P. 4.89, εσσα, εν,
- enduring, steadfast, Od. 17.284; daring, bold, Il. 10.205, Pi. l.c.: Sup. contr. τολμήστατε (v.l. τολμίστατε) is f.l. in S. Ph. 984. The prose form is τολμηρός.
τολμήεις, ήεσσα, ῆεν :
1 courageux, patient, Od. 17, 284 ||
2 hardi, audacieux, entreprenant, Il. 10, 205 ; Soph. Ph. 984 ||
Sup. contr. τολμήστατος, p. *τολμηέστατος, Soph. (l. c.) ||
➳ Dor. τολμάεις [ᾱ] Pd. P. 4, 157.
Étym. τόλμα.
τολμήεις, εσσα, εν, duldend, ausharrend, standhaft, τολμήεις μοι θυμός, ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπονθα, Od. 17.284 ; dreist, herzhaft, kühn, Il. 10.205 ; Pind. P. 4.89 ; Babr. 92.1. S. auch τολμῇς.
τολμήεις
-εντος
[τολμάω.]
- 1
Enduring, steadfast, patient Od. 17.284.
- 2
Bold, daring, adventurous Il. 10.205.
- 1
τολμήεις , εσσα, εν: enduring, steadfast, daring, Od. 17.284, Il. 10.205.