τρίβος
τρίβος, a worn or beaten track, path, attrition, delay, exercise
τρίβος [ῐ], ἡ, but ὁ in E. Or. 1251, 1258, El. 103, Plu. Arat. 22: (τρίβω):—
- worn or beaten track, ἐν τρίβῳ μάλιστα οἰκημένοι in the path (of the war), Hdt. 8.140.βʹ. (so ἐν τ. τοῦ πολέμου κείμενος D.H. 6.34, 11.54); τ. ἁμαξήρης E. Or. 1251; λεπτὴν τ. ἐξανύσαντες Theoc. 25.156; ἡ τ. τῆς ἀτραποῦ the track of the path, D.S. 17.49; διασχισθέντες [τῆς ὁδοῦ] τρίβῳ τινί by following a track, X. Cyr. 4.5.13.
- 2 metaph., path, h.Merc. 448; ποίην τις βιότοιο τάμοι τρίβον; AP 9.359 (Posidipp.); βιότου τ. ὁδεύειν Anacreont. 38.2; ποίην τις πρὸς ἔρωτας ἴοι τρίβον; AP 5.301.1 (Agath.); τῆς αἰτίας ἴχνος καὶ τ. track, Plu. QConv. 2.680f: pl., τρίβοι ἐρώτων A. Supp. 1042 (lyr.).
- II rubbing, attrition, Id. Ag. 391 (lyr.); τ. κρηπῖδος the rubbing of a shoe, Aret. SD 2.12.
- 2 socket, friction-joint, ἡ κεφαλὴ τοῦ βραχίονος . . τρίβον ἑωυτῇ πεποιημένη Hp. Art. 7, cf. 55; τὸ ἔθος τρίβον ποιεῖ Id. Mochl. 41; area of friction or pressure of a bandage, Id. Off. 8.
- 3 delay, A. Ag. 197 (lyr.).
- III bodily exercise, Nic. Al. 592 (pl.).
τρίβος, ου (ἡ) [ῐ]
I chemin fréquenté (litt. usé par les allées et venues) Hh. Merc. 448 ; Eur. Or. 1251, Ph. 93 ; Xén. Cyr. 4, 5, 13 ; ἐν τρίβῳ οἰκεῖσθαι, Hdt. 8, 140 ; ou κεῖσθαι, DH. 6, 34, habiter sur une grande route, p. suite, sur le passage des armées, d’où être exposé aux déprédations ; fig.: βιότου τρ. Anacr. 41, 2, etc. le chemin de la vie ; τρ. τοῦ θανάτου, A. Tat. 1, 13, le chemin hanté par la mort ; p. suite action d’aller souvent, allées et venues, Nic. Al. 592 ; Luc. Trag. 56 ||
II action de frotter, d’user, d’où :
1 action d’user par le frottement, Eschl. Ag. 391 ; Arét. Caus. m. diut. 2, 12 ; p. suite trou, cavité, ouverture, Hpc. Art. 783 ||
2 fig. longue pratique, pratique habituelle, habitude, Hpc. 822e, etc. ||
3 commerce habituel, fréquentation, Eschl. Suppl. 1043 ||
4 long retard, délai, lenteur, Eschl. Ag. 197 ||
➳ ὁ τρ. Eur. El. 103 ; Plut. Arat. 22, etc.
Étym. τρίβω.
1. weg, pad:
2. slijtage:
3. uitstel:
4.
τρίβος, ἡ, auch ὁ, Eur. Or. 1248, Porson, u. Plut. Arat. 22,
1) ein durch vieles Gehen abgeriebener, gebahnter Weg, vielbetretener Fußsteig, H.h. Merc. 448 ; die große Landsträße, ἁμαξήρης, Eur. Or. 1251 u. öfter ; Her. 8.140.2 ; Xen. Cyr. 4.5.13 ; sp.D., βιότου Anacr. 38.2, ποίην τις πρὸς ἔρωτας ἴοι τρίβον ; Agath. 3 (V.302).
2) das Reiben, Aesch. Ag. 380, κρηπῖδος. – die durch Reiben entstandene Höhlung, das Loch, Hippocr.
3) übertr. wie τριβή, Uebung und dadurch erlangte Geschicklichkeit, Hippocr.; das Verweilen wobei, Beschäftigung womit, Umgang, Aesch. Suppl. 1026 ; Aufenthalt, Verzug, παλιμμήκη χρόνον τεθεῖσαι τρίβῳ Aesch. Ag. 190.
1) ein durch vieles Gehen abgeriebener, gebahnter Weg, vielbetretener Fußsteig, H.h. Merc. 448 ; die große Landsträße, ἁμαξήρης, Eur. Or. 1251 u. öfter ; Her. 8.140.2 ; Xen. Cyr. 4.5.13 ; sp.D., βιότου Anacr. 38.2, ποίην τις πρὸς ἔρωτας ἴοι τρίβον ; Agath. 3 (V.302).
2) das Reiben, Aesch. Ag. 380, κρηπῖδος. – die durch Reiben entstandene Höhlung, das Loch, Hippocr.
3) übertr. wie τριβή, Uebung und dadurch erlangte Geschicklichkeit, Hippocr.; das Verweilen wobei, Beschäftigung womit, Umgang, Aesch. Suppl. 1026 ; Aufenthalt, Verzug, παλιμμήκη χρόνον τεθεῖσαι τρίβῳ Aesch. Ag. 190.
τρίβος
τρίβος (ῐ), ἡ,
- Ia worn or beaten track, the high road, highway, Hdt., Eur.: a footpath, Xen.
- IIrubbing, attrition, Aesch.
- IIImetaph. delay, Aesch.