τρίβω

τρίβω [ῑ], Hes. Op. 251, etc.: Ep. impf. τρίβεσκον A.R. 2.480: fut. τρίψω S. Fr. 483, (ἀπο-) Od. 17.232: aor. ἔτριψα Pherecr. 181; inf. τρῖψαι Od. 9.333, etc.: pf. τέτρῐφα M.Ant. 9.10, (συν-) Eub. 62:—Med., fut. τρίψομαι (προσ-) Antipho 4.2.8: aor. ἐτριψάμην Call. Lav.Pall. 25, A.D. Synt. 210.26:—Pass., fut. τριφθήσομαι App. BC 4.65, etc.; τρῐβήσομαι Plu. Dio 25, (ἐκ-) S. OT 428, (κατα-) X. HG 5.4.60; also τετρίψομαι (ἐπι-) Ar. Pax 246; fut. Med. in pass. sense, Th. 6.18, 7.42: aor. ἐτρίφθην Id. 2.77, Hp. Epid. 5.6, Antiph. 102; (δια-) D. 19.164: more freq. aor. 2 ἐτρίβην [ῐ] Arist. Pr. 893b40; (δι-) Th. 1.125; (ἐκ-) Hdt. 7.120; (ἐπ-) freq. in Ar., Th. 557, al.; (κατ-) Pl. Lg. 678d; (συν-) Ar. Pax 71, etc.: pf. τέτριμμαι Pl. Phd. 116d; Ion. 3pl. τετρίφᾰται Hdt. 2.93. [ῐ only in pf. Act. and Pass., and fut. and aor. 2 Pass.]:—

• rub, τριβέμεναι κρῖ, i. e. thresh, thresh it out, because this was done by trampling under the feet of oxen, Il. 20.496; μοχλὸν τρῖψαι ἐν ὀφθαλμῷ work round the stake in his eye, Od. 9.333; χρυσὸν -όμενον βασάνῳ rubbed on a touchstone, so as to test its purity, Thgn. 450; τ. τὸ σκέλος rub the leg, Pl. Phd. 60b; τὰς τῆς ψώρας ἰάσεις τῷ τρίβειν Id. Phlb. 46a; τὸν ὀφθαλμόν Arist. Pr. 957a38; ἀμφορέως τὸν πύνδακα ib. 938a14; τ. τὴν κεφαλήν, in sign of perplexity, Aeschin. 2.49; ταῖς χερσὶ [τὰς τρίχας] τ. X. Eq. 5.5; τὸν πόδα μύροις τ. Eub. 108 (hex.); of a masseur, Gal. 6.151, 187; in blood-letting, Id. 15.784:—Med., χρηστηρίοις ἐν τοῖσδε . . τρίβεσθαι μύσος rub oneʼs pollution upon the shrines, pollute them with it, A. Eu. 195:—Pass., τετριμμένοι τὰ ἐπʼ ἀριστερὰ τῶν κεφαλέων Hdt. 2.93; ὕλη τριφθεῖσα ὑπʼ ἀνέμων πρὸς αὑτήν, so as to catch fire, Th. 2.77; ὀδόντες τριβόμενοι πρὸς ἀλλήλους Arist. PA 661b22.
• • • 2 bruise, pound, knead, κεδρίδας, [κώνειον], Ar. Th. 486, Pl. Phd. 117b; ἑλλεβόρου ἅμαξαν Id. Euthd. 299b; ποίαν IG 42(1).122.121 (Epid., iv B. C.); καταπλαυτόν, [μάζας], Ar. Pl. 717, Pax 8, 16; κάρυα καὶ ἀμύγδαλα εἰς θυείαν τ. Chrysipp.Tyan. ap. Ath. 14.648a, cf. Sor. 1.62, τὸ μέλαν grind, D. 18.258:—Pass., θυμιήματα τετριμμένα Hdt. 2.86; ἄρτοι σφόδρα τετριμμένοι Arist. Pr. 929a17, cf. b8; μηδὲν τετριμμένον, ἀλλὰ τεθλασμένων ὁ χυλός Diocl. Fr. 138.
    • 3 crush, βότρυν Arist. Fr. 571.
  • II wear out clothes (cf. τρίβων (A)), τῶν ὑποδημάτων τὰ τριβόμενα Plu. QConv. 2.680a; τελαμῶνες μὴ λίαν τετριμμένοι Sor. 1.83; of a road, wear or tread it smooth, ἀτραπὸς τετριμμένη ἡ διὰ θυείας, with a play on pounding in a mortar, Ar. Ra. 123; τὴν τετρ. ὥσπερ ὁδὸν ἐπὶ τὸν μακάριον βίον Phld. Rh. 1.260 S.; τρίβει οὐρανόν goes his way through heaven (cf. τρίβος), Arat. 231; τ. κύματα, of a ship, AP 9.34 (Antiphil.); πόδας τρίβειν Theoc. 7.123.
  • • 2 of Time, wear away, spend, δυστυχῆ τ. βίον S. El. 602; νησιώτην τ. βίον E. Heracl. 84; γεωργὸν βίον τ. Ar. Pax 589 (lyr.); ὀδυνηρότερον τρίψεις βίοτον Id. Pl. 526 (anap.); τ. πόλεμον prolong a war, Plb. 2.63.4: abs., waste time, tarry, A. Ag. 1056, D. 23.173 vulg. (διατρ. cod. S):—Pass., ἐν τούτοις τρίβεται χρόνος ἐνίοτε μακρός Gal. 16.578; ἀμφισβήτησις . . τρειβομένη πολλῶν ἐτῶν prolonged, OGI 502.3 (Aezani, ii A. D.).
    • 3 waste or ravage a country, E. Hec. 1142.
  • III of persons, wear out, σκολιῇσι δίκῃσι ἀλλήλους τρίβουσι Hes. Op. 251; τρίβεσθαι κακοῖσι to be worn out by ills, Il. 23.735; ἄλλην γενεὰν τρίβειν θανάτοις A. Ag. 1573 (anap.); τ. ἀμφοτέρους wear them both out, Th. 8.56, cf. 7.48, Plu. Caes. 40:—Med., τρίψεσθαι αὐτὴν περὶ αὑτήν wear itself out by internal struggles, Th. 6.18, cf. 7.42:—Pass., τριβόμενος λεώς oppressed, Hdt. 2.124; πολέμιοι τριφθησόμενοι ἐν σφίσιν App. l.c.; τρίβεσθαι μάτην τερὶ (ἐπὶ codd.) τὴν δίωξιν Plu. Pomp. 41.
  • • 2 of money and property, waste, squander it, οὔτε τι τῶν οἰκηΐων τρίβουσι οὔτε δαπανῶνται Hdt. 2.37.
    • 3 use constantly, κατώμοσα . . μὴ πολὺν χρόνον θεοὺς ἔτι σκῆπτρα τἀμὰ τρίψειν Ar. Av. 636 (lyr.); κοινὰ ὀνόματα καὶ τετριμμένα D.H. Comp. 25; ἡ τετρ. καὶ κοινὴ διάλεκτος Id. Th. 23; τετρ. σχηματισμός in common use, A.D. Pron. 115.16, cf. S.E. M. 1.229.
    • 4 Pass., to be much busied or engrossed with a thing, πολέμῳ Hdt. 3.134; ἀμφʼ ἀρετῇ τ. practise oneself in, use oneself to it, Thgn. 465; τρίβεσθαι περὶ τοὺς δυνατούς Philostr. VA 4.41: esp. in pf. part. Pass. τετριμμένος, practised, expert, ἔμπειροι καὶ τ. Phld. Rh. 2.281 S.; οἱ ἐν ποήμασι τ. Id. Po. 5.21; τ. ἀκοή a trained, expert ear, ib. 24; πολεμικὸς καὶ τετρ. διʼ ὅπλων Plu. Eum. 11; ἀνὴρ φιλοπόνως ἐπὶ τῶν ἔργων τετρ. Gal. 15.585, cf. 623.

τρίβω, fut. τρίψω, aor. pass. ἐτρίφθην, Thuc. 2.77, gew. ἐτρίβην [in diesem temp. mit kurzem ι], fut. pass. τρίψομαι, 6.18, 7.42 ; – reiben ; τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐν ἀλωῇ, Il. 20.496, dreschen, eigtl. ausreiben, das Korn wurde mit Walzen ausgedroschen ; μοχλὸν τρῖψαι ἐν ὀφθαλμῷ, herumdrehen, Od. 9.333 ; χρυσὸν βασάνῳ, Gold am Probierstein reiben, um seine Reinheit auszumitteln, Theogn. 450 ; sp.D., φάρμακον Strat. 11 (XII.13); Plat. Phaed. 117b u. öfter, ἔτριψε τῇ χειρὶ τὸ σκέλος Phaed. 60b. – Bes. abreiben, abnutzen, abtragen, τετριμμένοι τὰ ἐπʼ ἀριστερὰ τῶν κεφαλέων, Her. 2.93 ; bes. von Kleidern und von Wegen, δίκτυον τριβέν Ep.adesp. 129 (VI.24), ἀτραπὸς τετριμμένη Ar. Ran. 123. – Dah. von Personen aufreiben, entkräften, schwächen, μηδὲ τρίβεσθε κακοῖσιν, nutzt eure Kräfte nicht ab, Il. 23.735 ; ἀλλήλους τρίβουσι σκολιῇσι δίκῃσι Hes. O. 251, sie reiben einander od. ihr Vermögen durch Rechtshändel auf ; τριβόμενος λαός, Her. 2.124, ein gemißhandeltes Volk ; Geld und Gut aufzehren, mit δαπανᾶσθαι vrbdn, 2.37 ; ἄλλην γενεὰν τρίβειν θανάτοις αὐθένταισιν, Aesch. Ag. 1554 ; Thuc. a.a.O. und öfter ; τῶν στρατιωτῶν τετριμμένων ὑπὸ τῆς κακοπαθείας, Pol. 10.13.11 ; τριβέντες ὑπὸ τύφου, Luc. Paras. 52.
Pass. sich verweilen, Aesch. Eum. 186 ; sich mit einer Sache viel beschäftigen, sich darin üben, πολέμῳ, Her. 3.124 ; ἀμφʼ ἀρετῇ, Theogn. 465. – Später auch so im act., τί, Etwas treiben, üben, βίον, eine Lebensart führen, z.B. δυστυχῆ, ein unglückliches Leben führen, Soph. El. 592 ; νησιώτην, Eur. Heracl. 86 ; γεωργικόν, Ar. Pax 576 ; λυπηρόν, Dion.Hal. 1.56 ; aber πόλεμον τρίβειν, einen Krieg in die Länge ziehen, Pol. 2.63.4 ; Iulian. Caes. 19.10.

τρίβω

Aor. infin. τρῖψαι Od. 9.333.

(ἀπο-, δια-)

To rub. Of oxen, to thresh (corn) by trampling it on a threshing-floor, tread (it) : τριβέμεναι κρῖ λευκόν Il. 20.496.

To press (an instrument into something) and work (it) round : μοχλὸν τρῖψαι ἐν ὀφθαλμῷ Od. 9.333.

In mid., to wear oneself out : μηδὲ τρίβεσθε κακοῖσιν Il. 23.735.

τρίβω (cf. τείρω), inf. τρῑβέμεναι, aor. ἔτρῑψα, inf. τρῖψαι: rub, hence thresh corn (by treading out with oxen, see cut), Il. 20.496; μοχλὸν ἐν ὀφθαλμῷ, ‘plunge’ we should say (cf. ‘rubbed in’), Od. 9.333; pass. and fig., wear oneself out, Il. 23.735.

τρίβω

• • Ito rub: to rub or thresh corn, Il.; μοχλὸν τρῖψαι ἐν ὀφθαλμῶι to work round the stake in his eye, Od.; χρυσὸν βασάνωι τρ. to rub it on a touchstone, so as to test its purity (cf. παρατρίβω), Theogn.:—Mid., χρηστηρίοις ἐν τοῖσδε τρίβεσθαι μύσος to rub oneʼs pollution upon these shrines, pollute them with it, Aesch.
  • • 2to rub down, grind, pound, Ar., etc.
    • 3to crush, βότρυν Ar.
  • IIto wear out by rubbing: Pass., of a road, to wear or tread it smooth, ἀτραπὸς τετριμμένη Ar.
  • • 2of Time, to wear away, spend, Lat. terere vitam, Soph., Eur.:— absol. to waste time, tarry, Aesch.
    • 3to waste or ravage a country, Eur.
  • IIImetaph.,
  • • 1of persons, to wear out, Hes.: Pass. to be worn out, Il., Thuc.:—Mid., τρίψεσθαι αὐτὴν περὶ αὑτήν to wear itself out by internal struggles, Thuc.:—Pass., τριβόμενος ληός an oppressed people, Hdt.
    • 2of money and property, to waste, squander it, Hdt.
    • 3to use constantly, Ar.
    • 4Pass. to be much busied or engrossed with a thing, Hdt.