τριπιθήκινος
τριπιθήκινος, thrice
τρι-πῐθήκῐνος, η, ον,
- thrice or thoroughly apish, ῥύγχος AP 11.196 (Lucill.).
τρι·πιθήκινος, η, ον [ῐῐῐ] trois fois aussi laid qu’un singe, Anth. 11, 196.
Étym. τρ. πίθηκος.
τριπιθήκινος, dreimal, d.i. sehr affenmäßig, ῥύγχος, Lucill. 35 (XI.196).
τριπιθήκινος
τρῐ-πῐθήκῐνος, η, ον
- thrice or thoroughly apish, Anth.