τυπή
τυπή, a blow, wound
τῠπ-ή, ἡ,
- blow, wound, in pl., Il. 5.887, A.R. 3.848, etc.: sg., Nic. Th. 129, 673.
τυπή, ῆς (ἡ) [ῠ] coup, Nic. Th. 129, 673, 784 ; d’ord. au pl. Il. 5, 887 ; A. Rh. 3, 848 ; 4, 1674 ; Nic. Th. 358.
Étym. τύπτω.
τυπή, ἡ, Schlag, Hieb, übh. Verwundung ; Il. 5.887 ; Ap.Rh. 3.848 ; Nic. Ther. 358, 785 ; vgl. VLL.
τυπή
-ῆς, ἡ
[τύπτω.]
A blow or stroke : χαλκοῖο τυπῇσιν Il. 5.887.
τυπή : blow, stroke, pl., Il. 5.887†.
τυπή
τῠπή, ἡ,
τύπτω
- a blow, wound, in pl., Il.