τύπτω

τύπτω, Il. 11.561, etc.: fut. τύψω Nonn. D. 44.160, Hierocl. Facet. 200: aor. 1 ἔτυψα, Ep. τύψα, Il. 13.529, al., Emp. 43, Hdt. 3.64, but rare in Trag. and Att., as A. Eu. 156 (lyr.), [Lys.] Fr. 20 S.: Att. fut. τυπτήσω Ar. Nu. 1443, Pl. 21. Pl. Grg. 527a, D. 21.204: aor. 1 ἐτύπτησα first in Arist. Pol. 1274b20 (as v.l.), then Philostr. VS 2.1.8, Aesop. 66, Hierocl. Facet. 86: aor. 2 ἔτῠπον E. Ion 766 (lyr.); Ep. part. τετυπόντες Call. Dian. 61 (perh. pf. τετύποντες): pf. τέτῠφα only in Theodos. Can. p.47 H.; τετύπτηκα Poll. 9.129, Philostr. VS 2.10.3:— Med., Hdt. 2.61, Plu. Alex. 3, etc., (κατ-) Sapph. 62: aor. 1 ἐτυψάμην Luc. Asin. 14, (ἀπ-) Hdt. 2.40: fut. (in pass. sense) τυπτήσομαι Ar. Nu. 1379:—Pass., aor. 1 ἐτύφθην Plu. Galb. 26, Gp. 18.17.7, Hierocl. Facet. 138, Zen. 2.68; ἐτυπτήθην Ph. 2.323: aor. 2 ἐτύπην [ῠ] Il. 11.191, Pi. N. 1.53, A. Pr. 363, Ar. Ach. 1194 (lyr.), Alciphr. 3.57: pf. τέτυμμαι Il. 13.782, A. Th. 889 (lyr.), Eu. 509 (lyr.), inf. τετύφθαι Hdt. 3.64; τετύπτημαι Luc. Demon. 16, Arg. D. 54:—In Att. and LXX the fut. and aor. are supplied by πατάσσω, e.g. τύπτει . . καὶ καταβάλλει πατάξας Lys. 13.71; later sts. by παίω, e.g. ὁ δὲ παίσας ἐπερωτᾷ ποτέρᾳ τετύπτηκεν Poll. 9.129; the pf. by πλήσσω; the Pass. partly (esp. in pf. and aor.) by πλήσσω: a complete paradigm of this verb is given by Theodos. Can. p.43 H., al.:—

• beat, strike, smite, τύπτουσιν ῥοπάλοισι (sc. τὸν ὄνον) Il. 11.561; ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα 6.117; ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι 23.764; χθόνα τύπτε μετώπῳ Od. 22.86; ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς 4.580, 9.104, al.; but in Hom. mostly with weapons of war, [ξίφει], δουρί, ἄορι, Il. 4.531, 13.529, 20.378; ἐγχείῃσιν 13.782 (Pass.); φασγάνῳ Od. 22.98; σκήπτρῳ τυπεὶς ἐκ τῆσδε χειρός S. OT 811; μάστιγι Lex ap. Aeschin. 1.139 (Pass.): c. acc. cogn., τ. τινὰ σχεδίην (sc. πληγήν) Il. 5.830; πληγὰς τ. τινά Antipho 4.3.1, v. infr. III.2: the part struck is sts. in acc., γαστέρα γάρ μιν τύψε παρʼ ὀμφαλόν Il. 21.180, cf. Pi. N. 9.26, E. Andr. 1150, etc.: with a Prep., Φόρκυνα . . κατὰ γαστέρα τύψε Il. 17.313; ἐγκύμονά τις ἔτυψε κατὰ γαστρός [Lys.] l.c.; τ. τινὰ εἰς τὸν ὦμον X. Cyr. 5.4.5; ἐπὶ κόρρης Pl. Grg. 527a; ἐπὶ τὴν σιαγόνα Ev.Luc. 6.29; τ. χαλκώματα beat pots and pans (to make a noise), Sor. 2.29: abs., strike, τύπτε δʼ ἐπιστροφάδην Il. 21.20, cf. Od. 22.308, Ar. Ra. 610; τ. καὶ πνίγων Antipho 4.1.6; Ζέφυρος λαίλαπι τύπτων beating with fury, Il. 11.306, cf. Pi. P. 6.14 (s. v.l.).
• • • 2 even of missiles, ἐκ χειρὸς τοῖς λίθοις τύπτοντες Plb. 3.53.4; whereas Hom. opposes τύπτειν to βάλλειν, δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ Il. 11.191 = 206, cf. 15.495, al.
    • 3 later, sting, ὄφις μʼ ἔτυψε μικρός Anacreont. 33.10; ὑπὸ σφηκῶν τύπτεσθαι X. HG 4.2.12, cf. Gp. l.c.; πόδα κάκτος τ. Theoc. 10.4; οἱ βασιλεῖς [μελιττῶν] . . οὐ τύπτουσιν Arist. HA 553b6.
    • 4 metaph., τὸν δʼ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν sharp grief smote him to the heart, Il. 19.125; Καμβύσεα ἔτυψε ἡ ἀληθείη Hdt. 3.64; ἔτυπεν ὀδύνα με πλευμόνων ἔσω E. Ion 766 (lyr.); ξυμφορᾷ τετυμμένος A. Eu. 509 (lyr.); ἀνίαισι τυπείς Pi. N. 1.53; τύπτειν τὴν συνείδησίν τινος ἀσθενοῦσαν wound his conscience, 1 Ep.Cor. 8.12; of divine punishment, ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ τύπτων LXX Ez. 7.6(9); τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός Act.Ap. 23.3.
    • 5 strike a coin, ἐξ ἀργύρου τυπτόμενον νόμισμα Hero *Mens. 60.
  • II Med. τύπτομαι, beat, strike oneself, esp., like κόπτομαι, beat oneʼs breast for grief, Hdt. 2.61: c. acc. pers., mourn for a person, ib. 42, 132.
  • III Pass., to be beaten, struck, or wounded, δουρὶ τυπείς Il. 11.191; ὑπὸ δουρί ib. 433; δορὸς ὕπο Ar. Ach. 1194 (lyr.); κράτων τυπτομένων Od. 22.309.
  • • 2 c. acc. cogn., receive blows or wounds, ἕλκεα . . ὅσσʼ ἐτύπη Il. 24.421; τύπτομαι πολλάς (sc. πληγάς) I get many blows, Ar. Nu. 972 (anap.), cf. Pax 644 (troch.), Ra. 636, Lex ap. Aeschin. 1.139: c. dat., καιρίῃ (sc. πληγῇ) τετύφθαι Hdt. 3.64; v. supr. I.1.

τύπτω, schlagen ; Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 2. Aufl. S. 204 ; Att. Prosa : τύπτω (τύπτομαι usw.), τυπτήσω (Ar. Nub. 1443 Plat. Hipp. maj. 292b), τυπτητέος (Demosth. 54.44); Homer : τύπτουσιν, τύπτον, τυπτομένων u. dgl., τύψε(ν), τύψῃ, τύψον, τύψας, perf. pass. τετυμμένω Il. 13.782, ἐτύπη, τυπείης, τυπείς ; bei Andern : fut. τύψω, aor. ἐτύπτησα, aor. ἔτυπον und τέτυπον, perf. τετύπτηκα, perf. pass. τετύπτημαι, aor. pass. ἐτυπτήθην, vgl. Lobeck Phryn. 764, Jacobs AP 483 Ach.Tat. 830, fut. pass. τυπτήσομαι Ar. Nub. 1379, wofür Buttmann Ausf. Gr. Sprachl. 2. Ausg. Bd. 2 S. 87 τυπήσομαι will. – Τύπτω gehört zu den Verben, durch welche Homer nur den Angriff ἐκ χειρός bezeichnet, bei dem der Angreifende sich von der Waffe nicht trennt, wie beim Wurf und beim Schuß, s. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 51–70. Nach Homer ist der Gebrauch von τύπτειν freier ; Hermesian. bei Athen. 13.71 vs. 63 ὑπὸ σκολιοῖο τυπέντα τόξου, Pfeilschuß ; Polyb. 3.53.4 τοῖς μὲν τὰς πέτρας ἐπικυλίοντες, τοὺς δʼ ἐκ χειρὸς τοῖς λίθοις τύπτοντες, Steinwürfe ; vgl. Soph. Aj. 255 πεφόβημαι λιθόλευστον Ἄρη ξυναλγεῖν μετὰ τοῦδε τυπείς. – Mit einem Stocke hauen, οἱ δέ τε παῖδες τύπτουσιν (τὸν ὄνον) ῥοπάλοισιν Il. 11.560 ; vgl. Soph. O.R. 811 ; τύπτειν τῇ μάστιγι Plat. Legg. IX.879e ; oft von scharfen Angriffswaffen, φασγάνῳ, ἄορι, ξίφεϊ, δουρί, ἔγχεσι, ἐγχείῃσι, Il. 4.531, 13.529, 524 u. sonst ; auch ohne näher bestimmenden dat., κατὰ γαστέρα τύψεν 17.313, Od. 22.308 ; Ggstz βάλλειν Il. 11.191, 15.495, 20.378, 462, 22.68 ; sylleptisch, d.h. von beiden Arten der Verwundung, Wurf und Schlag zusammen, Il. 13.782 ; – τύπτειν εἰς τὸν ὦμον Xen. Cyr. 5.4.5 ; τὸν ἄνδρα τύπτειν τὰς πληγάς, ἐξ ὧν ἀπέθανεν Antiph. 4 γ 1. – Auch von Bienen, Skorpionen, Schlangen, = stechen. – Uebertragen, ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν, verwundete ihn tief in der Seele, Il. 19.125 ; ἡ ἀληθηΐη ἔτυψε Καμβύσεα, die Wahrheit traf, verletzte den Kambyses, Her. 3.64 ; ἀνίαις τυπείς, Pind. N. 1.53 ; ξυμφορᾷ τετυμμένος Aesch. Eum. 485 ; διανταῖος ἔτυπεν ὀδύνα με Eur. Ion. 766. – Ohne feindlichen Sinn, Il. 6.117 ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα κελαινόν, ἄντυξ ; ἅλα τύπτειν ἐρετμοῖς, das Meer mit Rudern schlagen, Od. oft ; χθόνα μετώπῳ τύπτειν, den Erdboden mit der Stirn schlagen, zu Boden stürzen, 22.86 ; ἴχνια πόδεσσι τύπτειν, die Spur mit den Füßen treten, Il. 23.764 ; νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ, βαθείῃ λαίλαπι τύπτων, mit Sturmesgewalt peitschend, 11.306 ; vgl. Pind. P. 6.14 ; Folgde.
Med. sich schlagen, bes. sich die Brust schlagen, als Zeichen der Trauer, Her. oft ; τύπτεσθαί τινα, Einen betrauern, 2.42, 61, 132 ; Plut. Alex. 3 διέθεον τὰ πρόσωπα τυπτόμενοι καὶ βοῶντες.
Pass. geschlagen, verwundet werden, δουρὶ νῶτα τυπέντα Pind. N. 9.26 ; πλευρὰ φασγάνῳ τυπείς Eur. Andr. 1151 ; auch die Verwundung, der Schlag im accus. dabei, Schläge, Wunden empfangen, ἕλκεα, ὅσσʼ ἐτύπη Il. 24.421 ; τύπτομαι πολλάς, sc. πληγάς, ich bekomme viele Schläge, Ar. Nub. 959 ; τύπτεσθαι τῇ δημοσίᾳ μάστιγι πεντήκοντα πληγάς Aesch. 1.139.

τύπτω

3 sing. aor. τύψε Il. 4.531, Il. 13.529, 542, Il. 17.313, Il. 19.125, Il. 20.446, Il. 21.117, 180.

3 sing. subj. τύψῃ Il. 20.378.

Imp. τύψον Il. 5.830.

Pple. τύψας Il. 20.462, Il. 22.68 : Od. 22.98.

3 sing. aor. pass. ἐτύπη Il. 24.421, 2 sing. opt. τυπείης Il. 13.288.

Pple. τυπείς Il. 11.191, 206, 433, Il. 12.250, Il. 13.573, Il. 15.495, Il. 16.861, Il. 18.92.

Nom. dual masc. pf. pple. τετυμμένω Il. 13.782.

(προ-)

• • 1

    To strike or beat (with a cudgel) Il. 11.561.

  • 2

    To strike or wound (app. implying that the weapon is held in the hand; but τυπείς in Il. 13.573 below resumes βάλεν in 567) : δουρὶ τυπείς Il. 11.191, φόρκυνα μέσην κατὰ γαστέρα τύψεν Il. 17.313. Cf. Il. 5.830, Il. 13.288, 573, Il. 15.495, Il. 20.378, Il. 21.20, etc. : Od. 22.98, 308, 309 = Od. 24.185, Od. 24.527.

    With the part of the body struck as object : γαστέρα μέσην Il. 4.531. Cf. Il. 13.529.

    With double acc. of the person and of the part of the body struck : γαστέρα μιν τύψεν Il. 21.180. Cf. Il. 13.542.

    In a pass. construction representing a construction with cognate acc. : ἕλκεα ὅσσʼ ἐτύπη Il. 24.421.

  • 3

    In gen., to strike or beat : ἴχνια τύπτε πόδεσσιν Il. 23.764. Cf. Od. 22.86.

    To beat (the sea with oars) (cf. ἐλαύνω 8) : ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς Od. 4.580 = Od. 9.104 = 180 = 472 = 564= Od. 12.147, Od. 12.180. Cf. Od. 12.215.

  • 4

    Of the striking or beating of inanimate objects : ζέφυρος λαίλαπι τύπτων Il. 11.306.

    With double acc. as under (2) : ἀμφί μιν σφυρὰ τύπτε δέρμα Il. 6.117.

  • 5

    Of grief smiting a person : τὸν ἄχος τύψεν Il. 19.125.

τύπτω (pass. τυπτόμενον: aor. τῠπείς, -έντα.)

• 1strike δουρὶ Περικλυμένου πρὶν νῶτα τυπέντα μαχατὰν θυμὸν αἰσχυνθῆμεν N. 9.26 ὃς καὶ τυπεὶς ἁγνῷ πελέκει τέκετο ξανθὰν Ἀθάναν fr. 34. ὁ δὲ χλωραῖς ἐλάταισι τυπεὶς οἴχεται Καινεὺς Θρ. 6. 7. τὸν (sc. θησαυρὸν ὕμνων) οὔτε χειμέριος ὄμβρος οὔτʼ ἄνεμος ἐς μυχοὺς ἁλὸς ἄξοισι παμφόρῳ χεράδει τυπτόμενον (Dawes: -όμενος, -όμενοι codd.) P. 6.14 met., ἵκετʼ ὀξείαις ἀνίαισι τυπείς N. 1.53

τύπτω , aor. τύψα, pass. perf. part. τετυμμένος, aor. 2 ἐτύπην: strike, hit, esp. in hand-to-hand encounter, hence opp. to βάλλειν, Il. 11.191, Il. 13.288, Il. 15.495; met., τὸν ἄχος κατά φρένα τύψε βαθεῖαν, ‘struck deep into his soul,’ Il. 19.125; pass., Il. 13.782, Il. 24.421; of rowers, ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς, Od. 9.104; ‘trod in’ his (Ajaxʼs) footsteps, Il. 23.754; λαίλαπι, ‘lashing’ with the tempest, Il. 11.306.

τύπτω Root !τυπ

• • Ito beat, strike, smite, Il., etc.; ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς Od.; ἴχνια τύπτειν to tread in his very track, Il.:—absol., Ζέφυρος λαίλαπι τύπτων the west wind beating, lashing with fury, Il.
  • • 2metaph., ἄχος κατὰ φρένα τύψε sharp grief smote him to the heart, Il.; ἡ ἀληθηίη ἔτυψε Καμβύσεα Hdt., etc.
  • IIMid., like κόπτομαι, Lat. plangor, to beat oneʼs breast for grief, Hdt.; c. acc. pers. to mourn for a person, Hdt.
  • IIIPass. to be beaten, struck or wounded, Hom., etc.; to be stung, Xen.
  • • 2c. acc. cogn. to receive blows or wounds, ἕλκεα, ὅσσʼ ἐτύπη Il.; τύπτομαι πολλάς (sc. πληγάς) I get many blows, Ar.; so c. dat., καιρίηι (sc. πληγῆι) τετύφθαι Hdt.