χορικός
χορικός, of or for a choral dance
χορικός, ή, όν,
- of or for a choral dance, ἡ χ. μοῦσα Pl. Lg. 670a; αἱ ᾠδαὶ αἱ χ. the choral songs in Tragedy and Comedy, Arist. Pr. 918b14; χ. μέλη Id. Po. 1452b21; χορικά (sc. μέλη) Ar. Eq. 589 (lyr.); χορικόν, τό, choral part of a drama, Arist. Po. 1452b22; οἱ χ. (sc. αὐλοί) Poll. 4.81. Adv. -κῶς Ael. NA 2.11.
χορικός, ή, όν, qui concerne les chœurs, les danses, Plat. Leg. 670a ; Arstt. Probl. 19, 15, Poet. 12, 5 ; τὸ χορικόν, Ar. Eq. 589 ; Xén. Mem. 3, 4, 5 ; Arstt. Poet. 12, 1, chœur dans les pièces de théâtre.
Étym. χορός.
χορικός, zum Chore gehörig, den Chor betreffend, vom Chore ; Ar. Eq. 587 ; τῆς χορικῆς μούσης Plat. Legg. II.670a ; τὸ χορικόν, der Chorgesang in der Tragödie u. Komödie, Arist. poet. 12 u. Sp.
χορικός, ή, όν
χόρος
- of or for a choral dance, choral, Plat., Arist.